Καθημερινές θυσίες στις συντροφικές σχέσεις: ικανοποίηση από τη σχέση και ο ρυθμιστικός ρόλος της ισοτιμίας

Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται ο ρόλος των κινήτρων (κίνητρα προσέγγισης και αποφυγής) στη σχέση μεταξύ των καθημερινών συμπεριφορών θυσίας στα πλαίσια μίας συντροφικής σχέσης και της ικανοποίησης από τη σχέση σε ελληνικό δείγμα, σε συνάρτηση με την αντιλαμβανόμενη ισοτιμία. Με βάση την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, αναμενόταν ότι τα κίνητρα προσέγγισης έναντι των κινήτρων αποφυγής θα σχετίζονταν με μεγαλύτερη ικανοποίηση από τη σχέση. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 105 ενήλικες συμμετέχοντες. Χρησιμοποιήθηκε καθημερινό ημερολόγιο και μετρήθηκαν οι καθημερινές θυσίες, τα κίνητρα των θυσιών, η ικανοποίηση από τη σχέση, η αντιλαμβανόμενη ισοτιμία καθώς και δημογραφικοί παράγοντες. Τα αποτελέσματα έδειξαν, ότι όταν οι θυσίες πραγματοποιούνται με κίνητρα προσέγγισης και -όχι με κίνητρα αποφυγής- εμφανίζουν θετική συνάφεια με την βιωμένη ικανοποίηση από τη σχέση. Αντίθετα, όταν τα άτομα θυσιάζουν περισσότερο με κίνητρα αποφυγής, τότε περισσότερες θυσίες σχετίζονται με πιο χαμηλά επίπεδα ικανοποίησης από τη σχέση. Βρέθηκε επίσης ότι τα κίνητρα προσέγγισης, αλληλεπιδρούν με την αντιλαμβανόμενη ισοτιμία προβλέποντας θετικά την ικανοποίηση από τη σχέση ακόμα και όταν τα άτομα αντιλαμβάνονται τη σχέση τους ως ανισότιμη και εντάσσουν τον εαυτό τους στην κατηγορία των υπο-ωφελημένων. Τα ευρήματα συζητούνται υπό το πρίσμα των επιπτώσεων των κινήτρων προσέγγισης και αποφυγής στη διατήρηση ικανοποιητικών σχέσεων.