Η δυνατότητα των μόνων ανδρών, μόνων γυναικών και ομόφυλων ζευγαριών να αποκτήσουν τέκνα μέσω των μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, υπό το φως της Υπόθεσης «Βαλλιανάτος και άλλοι κατά Ελλάδας», στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Η Ελλάδα με το Ν.3719/2008, εισήγαγε το θεσμό του «συμφώνου συμβίωσης», το οποίο συνάπτεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και δίνει περιουσιακά δικαιώματα στους συμβαλλόμενους. Επέλεξε όμως να συμπεριλάβει μόνο τα ετερόφυλα ζευγάρια στο σχετικό νόμο. Ο θεσμός αυτός απαντάται σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη, εισήχθη δε καταρχάς υπέρ των ομόφυλων ζευγαριών, ακριβώς επειδή αυτά ήταν - και συνεχίζουν να είναι στις περισσότερες χώρες – αποκλεισμένα από το θεσμό του γάμου. Άλλωστε είναι αποκλεισμένα και από άλλους θεσμούς όπως η ίδρυση οικογένειας, η ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή και η υιοθεσία τέκνων. Καθώς η χώρα μας είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, ενάντια στον αποκλεισμό αυτόν, στράφηκαν με προσφυγή τους το 2009 στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τέσσερα ομόφυλα ζευγάρια και ένα σωματείο. Η Απόφαση της 7.11.2013 του Τμήματος Ευρείας Σύνθεσης του ΕΔΔΑ, στην Υπόθεση “Βαλλιανάτος και άλλοι κατά Ελλάδας”, ήταν καταπέλτης. Η χώρα μας καταδικάστηκε για παραβίαση του αρ. 14 ΕΣΔΑ (απαγόρευση των διακρίσεων), σε συνδυασμό με το αρ. 8 ΕΣΔΑ (δικαίωμα στην οικογενειακή ζωή), και δυστυχώς, ακόμη και σήμερα δεν έχει συμμορφωθεί με την απόφαση αυτή, όπως οφείλει. Ενόψει των ανωτέρω προκύπτει σαφώς η ανάγκη για τον εκσυγχρονισμό του Οικογενειακού Δικαίου στην κατεύθυνση της προστασίας των σχετικών δικαιωμάτων των ομοφύλων σε μια προσπάθεια ανταπόκρισης στα σύγχρονα κοινωνικά δεδομένα. Ωστόσο, η πρόταση νόμου για το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης στο οποίο περιλαμβάνονται και τα ομόφυλα ζευγάρια, έχει κατατεθεί από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από τις 25.11.2013, έχει ολοκληρωθεί, όμως δεν έχει ακόμη ψηφισθεί από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Επιπλέον δεν περιέχει διατάξεις περί υιοθεσίας και ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή (Ι.Υ.Α.).