Η διαβίβαση δεδομένων στις ΗΠΑ

Στην παρούσα εργασία, όπως γίνεται σαφές και από τον τίτλο της, θα αναφερθούμε στις μεθόδους διαβίβασης δεδομένων μεταξύ ΕΕ - ΗΠΑ όπως αναπτύχθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες υπό το πρίσμα τόσο της οδηγίας 95/46/ΕΚ, όσο και του κανονισμού 2016/679/ΕΕ, αλλά και της αντίστοιχης νομολογίας του ΔΕΕ στις αποφάσεις Schrems I και Schrems II. Πιο αναλυτικά, στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στις αποφάσεις επάρκειας 2000/520/ΕΚ (Αρχές Ασφαλούς Λιμένα) και 2016/1250/ΕΕ (Ασπίδα Προστασίας Ιδιωτικής Ζωής) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλλά και στις αντίστοιχες αποφάσεις του ΔΕΕ (C-362/14: Schrems I, C-311/18: Schrems II) που ήρθαν να καταστήσουν ανίσχυρες τις παραπάνω αποφάσεις επάρκειας. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στις επιπτώσεις της απόφασης Schrems II στην διατλαντική διαβίβαση δεδομένων και στην συνέχεια γίνεται αναφορά στην απόφαση 2021/914/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μέσω της οποίας υιοθετούνται οι νέες τυποποιημένες συμβατικές ρήτρες σύμφωνα με τον ΓΚΠΔ. Στο πλαίσιο των συμπερασμάτων αναλύεται το κατά πόσο μπορεί να αναπτυχθεί ένα νέο πλαίσιο διαβίβασης δεδομένων μεταξύ ΕΕ - ΗΠΑ με παράλληλη μνεία στα βήματα που έχουν γίνει στην προσπάθεια ανάπτυξης αυτού του πλαισίου (EU-US DPF).