Μοντέλα παραγωγής- κατασκευής συναίνεσης από τα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: η περίπτωση της ελληνικής Αστυνομίας

Η παρούσα διπλωματική μελετά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε συσχετισμό με τον θεσμό της ελληνικής αστυνομίας ο οποίος αποτελεί εκείνον τον μηχανισμό που δρα κατά των εγκληματικών συμπεριφορών σε μία κοινωνία. Αρχικά υλοποιείται εννοιολογική προσέγγιση των ως άνω εννοιών και στη συνέχεια γίνεται αναφορά στο κοινό, το οποίο αποτελεί και τον τελικό αποδέκτη των μηνυμάτων που τα ΜΜΕ εκπέμπουν. Εν συνεχεία, περιγράφονται οι παράγοντες οι οποίοι συμβάλλουν στη διαμόρφωση των στάσεων και των πεποιθήσεων του κοινού προκειμένου να γίνει αντιληπτός ο τρόπος με τον οποίο μια είδηση να καθίσταται σημαντική. Η κατασκευή εντυπωσιακών ειδήσεων επηρεάζει την κοινή γνώμη και μέσα από τη διαδικασία αυτή διαπιστώνεται πως επηρεάζονται σημαντικές λειτουργίες του κράτους. Η εν λόγω «κατασκευή» επηρεάζεται άμεσα από τον τρόπο με τον οποίο πλαισιώνονται οι ειδήσεις και τα δημοσιογραφικά κείμενα. Η θεωρία της πλαισίωσης και η agenda setting theory περιγράφουν την ως άνω λειτουργία και ταυτόχρονα, γίνεται αναφορά στη μέγιστη σημασία του λόγου, της γλώσσας και της οπτικής του δημοσιογράφου. Διακρίνονται οι έννοιες της πειθούς και της προπαγάνδας και διαπιστώνεται ότι η πολιτική αποτελεί παράγοντα διαμόρφωσης της είδησης. Στη συνέχεια, τίθεται ο προβληματισμός ως προς το βαθμό κρατικής παρέμβασης και ως προς τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται τα ΜΜΕ, η πολιτική και η Αστυνομία. Επίσης, γίνεται λόγος για τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρά η προβαλλόμενη, των αστυνομικών δράσεων, εικόνα, με το εγκληματικό φαινόμενο, εφόσον έχουν ήδη αναφερθεί, η αποστολή, τα χαρακτηριστικά και το νομοθετικό πλαίσιο το οποίο διέπει τον αστυνομικό θεσμό. Οι εν λόγω προβληματισμοί, αναλύθηκαν με βάσει θεωρητικές απόψεις και στη συνέχεια παρουσιάστηκαν τα ερευνητικά αποτελέσματα έπειτα από προσωπικές συνεντεύξεις με αστυνομικούς διαφόρων υπηρεσιών της ελληνικής αστυνομίας.