Το έργο των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης: θεωρήσεις, εκτιμήσεις και πρακτικές στην Ελλάδα.

Στη διατριβή αυτή παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα της έρευνάς μας αναφορικά με το έργο των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Όπως φαίνεται και από τον τίτλο μας ενδιέφερε να διερευνήσουμε τις υπάρχουσες θεωρήσεις αυτού του έργου τόσο από την οπτική των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όσο και από την οπτική της επίσημης εκπαιδευτικής πολιτικής. Πέρα από τις θεωρήσεις μας ενδιέφερε να διερευνήσουμε τις υπάρχουσες εκτιμήσεις αναφορικά με την αξιολόγηση αυτού του έργου και να εντοπίσουμε πώς αυτές, θεωρήσεις και εκτιμήσεις, επηρεάζουν τις πρακτικές άσκησης του έργου των εκπαιδευτικών στην χώρα μας. Για την έρευνα χρησιμοποιήσαμε το ποιοτικό παράδειγμα, με κυρίαρχες μεθόδους τις ημι – δομημένες συνεντεύξεις σε εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, γιατί μας ενδιέφερε να αποτυπωθεί η δική τους άποψη αναφορικά με το έργο τους και την αξιολόγησή του, και η ανάλυση περιεχομένου στις νομοθετικές διατάξεις αναφορικά με το επάγγελμα των εκπαιδευτικών, γιατί μας ενδιέφερε να εξεταστεί κι η οπτική της επίσημης εκπαιδευτικής πολιτικής αναφορικά με το φαινόμενο που εξετάσαμε. Ως φίλτρο των δεδομένων μας χρησιμοποιήθηκε η προσέγγιση της συμβολικής διαντίδρασης, γιατί ενδιαφερόμασταν να εντοπίσουμε και να κατανοήσουμε τη νοηματοδότηση των εκπαιδευτικών και της επίσημης εκπαιδευτικής πολιτικής για το έργο των εκπαιδευτικών, καθώς κι η προσέγγιση της θεμελιωμένης θεωρίας, γιατί η θεωρία θεμελιώνεται στον εμπειρικό κόσμο, έτσι όπως αποτυπώνεται στις συνεντεύξεις των εκπαιδευτικών. Τα συμπεράσματα της έρευνας εξηγούν και ερμηνεύουν τη στάση που τηρούν οι εκπαιδευτικοί της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης τόσο απέναντι στο έργο τους, όπως και απέναντι στην αξιολόγησή του. Παράλληλα, εξηγούν τη στάση της επίσημης εκπαιδευτικής πολιτικής απέναντι στο έργο των εκπαιδευτικών. Αυτό γιατί στην ελληνική κοινωνία εντοπίζονται κυρίαρχα αφηγήματα αναφορικά με το επάγγελμα των εκπαιδευτικών. Τα αφηγήματα αυτά φαίνεται να επηρεάζουν όχι μόνο τη νοηματοδότηση του έργου από τις/τους εκπαιδευτικούς, δηλαδή το πού δίνουν αξία κατά την επιτέλεση αυτού, αλλά και να εγκολπώνονται στις αποφάσεις της επίσημης εκπαιδευτικής πολιτικής. Έτσι, διαμορφώνονται διαφορετικές νοηματοδοτήσεις ανάμεσα σε εκπαιδευτικούς και την εκπαιδευτική πολιτική, με αποτέλεσμα να εκτιμάται διαφορετικά η αξιολόγηση ως διαδικασία και να διαμορφώνεται διαφορετική στάση απέναντι σε αυτήν. Οι βασικές κατηγορίες νοηματοδότησης που προέκυψαν είναι των επαγγελματιών εκπαιδευτικών και των λειτουργών εκπαιδευτικών. Κάθε μία εξ αυτών, ωστόσο, συμπεριλαμβάνει στάσεις που αφορούν τα δύο άκρα και το κέντρο. Γι’ αυτό οι τελικές κατηγορίες που προέκυψαν ήταν έξι (6). Επομένως, οι εκπαιδευτικοί ως ομάδα φέρουν διαφορετικές νοηματοδοτήσεις του έργου και της αξιολόγησής του. Αντίστοιχα κι η επίσημη εκπαιδευτική πολιτική. Η κατανόηση των νοηματοδοτήσεων αυτών ερμηνεύει τη στάση των εκπαιδευτικών απέναντι στο επάγγελμα και το έργο τους και τη στάση τους απέναντι στην αξιολόγηση αυτού του έργου από την επίσημη εκπαιδευτική πολιτική. Από την άλλη πλευρά, εξηγεί τη διάσταση απόψεων αναφορικά με την επικείμενη αξιολόγηση. Η διαφορετική νοηματοδότηση δεν εξυπηρετεί την αμφίδρομη και εποικοδομητική επικοινωνία ανάμεσα στις/στους εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και το Υπουργείο Παιδείας. Γι’ αυτό ευελπιστούμε τα συμπεράσματα της έρευνας αυτής να χρησιμοποιηθούν από την επίσημη εκπαιδευτική πολιτική, για να κατανοήσει το τι κάνουν οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία και το πώς το αποτιμούν, ώστε να προκύψει ένας κοινός δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσά τους. Ωστόσο, επειδή τα υποκείμενα της έρευνας προήλθαν από τα Δυτικά και Βόρεια Προάστια των Αθηνών, θεωρούμε ότι χρειάζονται επιπλέον έρευνες σε εκπαιδευτικούς από όλη την Ελλάδα, για την επιβεβαίωση της θεωρίας αυτής.