Η επιρροή των λομπι στην αμερικανική εξωτερική πολιτική

Η μελέτη επιχειρεί να αναπτύξει μεθοδολογικά και κατά τρόπο συγκριτικό τον ρόλο και την σημασία των ομάδων επιρροής με έμφαση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, εθνικές ομάδες, οι οποίες είναι ικανές να ασκήσουν πίεση στις αρχές και φορείς της αμερικανικής κυβέρνησης στο πλαίσιο των δημοκρατικών διαδικασιών και της νομιμοποιημένης εκπροσώπησής τους. Η διαδικασία, η λειτουργία και η αποστολή των ομάδων επιρροής και πίεσης εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο πρακτικών, που θα μπορούσε να οριοθετηθεί ή να πλαισιωθεί από την έννοια «δημόσια διπλωματία». Στο πλαίσιο αυτό, η άσκηση επιρροής από ομάδες πίεσης συνιστά μια μέθοδο που χρησιμοποιούν τα κράτη για να ενισχύσουν την εικόνα και την παρουσία τους, τόσο στο επίπεδο διαμόρφωσης της αμερικανικής πολιτικής, όσο και σε ευρύτερο πλαίσιο, όπως αυτό των διεθνών και περιφερειακών οργανισμών, οικονομικών θεσμών κ.α. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δραστηριοποιούνται πολλά και διαφορετικά λόμπι εθνικών ομάδων, όπως το Ισραηλινό, το Ελληνικό, το Τουρκικό, το Αρμενικό, το Ιρλανδικό κ.α., τα οποία αναπτύσσουν συχνά αντίθετες και συγκρουόμενες δράσεις. Η ανάπτυξη του θέματός προσεγγίζει και αποδίδει το περιεχόμενο των εννοιών της δημόσιας διπλωματίας και της πολιτιστικής διπλωματίας, αλλά και διαφόρων άλλων συνιστωσών που ενσωματώνονται στο μέγεθος «διπλωματία» εν γένει, με ιδιαίτερη έμφαση στον 21ο αιώνα. Η έμφαση δίδεται σε τέσσερα λόμπι, το Ισραηλινό, το Αρμενικό, το Ελληνικό και το Ιρλανδικό, όπου και περιγράφονται και αναλύονται οι πολιτικές που ακολούθησαν. Η περίπτωση του τουρκικού λόμπι διατρέχει σαφώς την μελέτη ως μια ομάδα επιρροής, η οποία υπήρξε αντίθετη και συχνά μαχητικά εναντίον των τριών άλλων εθνικών ομάδων επιρροής. Η μελέτη επιχειρεί να διατρέξει την παγκόσμια πολιτική, τόσο στο πλαίσιο του διεθνούς συστήματος παγκόσμιας ισορροπίας και αμοιβαίας πυρηνικής αποτροπής του Ψυχρού Πολέμου , όσο και μετά την δεκαετία του 1990, κατά την οποία έλαβαν χώρα επαναστατικές μεταβολές σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης, ενδοκρατικής, διακρατικής και παγκόσμιας ισορροπίας. Το ζήτημα της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής ενταγμένης κυρίως στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, το επικοινωνιακό περιβάλλον που διαμορφώνεται συνεχώς και καθορίζει τις εξελίξεις ανά την υφήλιο, κατά τρόπο ο οποίος χαρακτηρίζεται από ραγδαίες μεταβολές ως προς την τεχνική ανάπτυξη, την ασύλληπτη τεχνολογική πρόοδο και την πληροφορική επανάσταση, καθώς και την επίδρασή τους στη διεθνή πολιτική. Γίνεται αναφορά στον όρο "ήπια ισχύς" που διατυπώθηκε από τον καθηγητή και θεωρητικό Joseph Nye. Η θεωρητική προσέγγιση του καθηγητή Nye υποστηρίχθηκε αρχικά κατά την δεκαετία του 1990 και στην συνέχεια γνώρισε ευρεία απήχηση και διεθνή προβολή και ιδιάιτερα στην δεκαετία του 2000. Ο δεύτερος άξονας αναφοράς της μελέτης επιχειρεί να προβάλει τους όρους και συνθήκες διαμόρφωσης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, όσο και στην σύγχρονη εποχή της παγκοσμιοποίησης. Σε σχέση με τις ομάδες επιρροής, υπάρχει εκτενής αναφορά στην άσκηση δημόσιας διπλωματίας του κράτους του Ισραήλ από το 1948 και εντεύθεν που ιδρύθηκε το κράτος του Ισραήλ, με αναφορές ήδη από το 1942 στην φάση της προετοιμασίας των εξελίξεων που έλαβαν χώρα και αφορούσαν στην ίδρυση ουσιαστικά του ισχυρού λόμπι στις ΗΠΑ, όπως ήταν διαπιστευμένο στο Καπιτώλιο ως American – Israeli public Affairs Committee.