Αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών: διεθνές πλαίσιο και πολιτικές: από το Hyogo στο Sendai

Στην εργασία θα επιχειρήσω να εξετάσω το διεθνές νομικό πλαίσιο που εξελίσσεται σχετικά με την αντιμετώπιση των καταστροφών. Στο πρώτο μέρος της εργασίας θα περιοριστώ στις δράσεις που μπορούν να πραγματοποιηθούν μετά την εκδήλωση της καταστροφής. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύω την εξέλιξη του Διεθνούς Δικαίου Αντιετώπισης των καταστροφών, όπως αυτό εξελίσσεται μέχρι σήμερα. Κάνοντας μια αναδρομή στην σύντομη ιστορία του τομέα αυτού του Διεθνούς Δικαίου, αναλύω τις βασικές αρχές που το διέπουν, καθώς και τους περιορισμούς στην εφαρμογή του. Στο δεύτερο κεφάλαιο ασχολούμαι με το διεθνές πλαίσιο προστασίας των ατόμων που πλήττονται από τις καταστροφές και πως αυτό έχει επηρεαστεί από τις εξελίξεις σε άλλους τομείς του διεθνούς δικαίου και κυρίως από το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας θα εξετάσω την συμβολή των συμβάσεων του Hyogo και της νέας σύμβασης του Sendai, οι οποίες αποτελούν τις μόνες συμβάσεις στο πλαίσιο του ΟΗΕ που στοχεύουν στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών. Στο τέταρτο κεφάλαιο θα εξετάσω πως οι εν λόγω συμβάσεις εφαρμόζονται και επιδρούν σε χώρες ευάλωτες σε καταστροφές και κυρίως στις χώρες της Νοτιο Ανατολικής Ασίας. Στην συνέχεια εξετάζω την αντίστοιχη εφαρμογή στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και την συνεργασία που έχουν αναπτύξει σε αυτόν τον τομέα Ευρωπαϊκή Ένωση και ASEAN. Τέλος αναφέρω την συμβολή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σε υποθέσεις που σχετίζονται με την ευθύνη των κρατών για την προστασία των ανθρώπων σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών.