Η νομική ταυτότητα και η απαγόρευση των διακρίσεων (Στόχος 16) στην Aτζέντα 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη

Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στον υποστόχο 16.9. της Ατζέντα 2030 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη. Ο συγκεκριμένος υποστόχος αφορά στην «παροχή νομικής ταυτότητας σε όλους, περιλαμβανομένης και της καταχώρησης των γεννήσεων». Είναι άμεσα συνδεδεμένος με την ενύλωση της δέσμευσης «Να μη μείνει κανείς πίσω» (Leave no one behind) και συνυφαίνεται με την προώθηση της απαγόρευσης των διακρίσεων. Η παραπάνω δέσμευση αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην παγκόσμια συγκυρία της πανδημίας του covid-19, – αρκεί να ληφθεί υπόψη ότι περίπου ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και περίπου 166 εκατομμύρια παιδιά κατά την τελευταία δεκαετία, δεν διαθέτουν νομική ταυτότητα, στερούμενοι πρόσβασης σε θεμελιώδη δικαιώματα, αγαθά και υπηρεσίες, περιλαμβανομένης της στέγασης, της εκπαίδευσης, της υγείας. Παράλληλα, από το 2019, ο ΟΗΕ προωθεί την Ατζέντα για τη Νομική Ταυτότητα (UN Legal Identity Agenda), στη βάση μιας ολιστικής προσέγγισης για τα συστήματα ταυτότητας, επιδιώκοντας την ενίσχυση της βιώσιμης ανάπτυξης. Με αφόρμηση από τα παραπάνω, ο πρώτος στόχος της παρούσας αφορά στη διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ νομικής ταυτότητας και διακρίσεων. Περαιτέρω, επιχειρείται, υπό το πρίσμα του αντιτσιγγανισμού στην Ευρώπη, να διερευνηθεί ο αντίκτυπτος του υποστόχου στη διαμόρφωση και υλοποίηση πολιτικών για «εκείνους που έχουν μείνει πίσω».