Η ευέλικτη εργασία και οι επιπτώσεις στην κοινωνική ασφάλιση στην Ελλάδα

Η δημοσιονομική κρίση που επηρέασε όλη την Ευρώπη, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ραγδαία αλλαγή του εργασιακού τοπίου και στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα εισήχθη πληθώρα μέτρων με βασικούς στόχους την υποχώρηση της πλήρους και σταθερής απασχόλησης υπέρ των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, την σύγκλιση του εργασιακού καθεστώτος του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα, την άμβλυνση της προστασίας από τις απολύσεις, την ελαστικοποίηση χρόνου εργασίας προς όφελος της επιχείρησης, και στην αποδιάρθρωση του συστήματος των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα μελετηθούν συνοπτικά οι μορφές της εργασιακής ευελιξίας. Θα εξεταστούν ακόμη τα μέτρα που θεσπίστηκαν κατά την περίοδο των μνημονίων αλλά και έως σήμερα στην Ελλάδα προς την κατεύθυνση της εργασιακής απορρύθμισης. Οι μεταβολές που επήλθαν επηρέασαν πολύπλευρα τη χώρα. Στην παρούσα εργασία θα επικεντρώσουμε την προσοχή μας στο πως οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επιδρούν το ελληνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Θα εξεταστεί ποια η επίδραση των ευέλικτων εργασιακών σχέσεων και ειδικότερα η μερική και η εκ περιτροπής απασχόληση, στη χρηματοδότηση του συστήματος. Επίσης θα γίνει αναφορά στις επιπτώσεις αυτών των σχέσεων εργασίας στους εργαζόμενους που απασχολούνται με αυτές αναφορικά με τη θεμελίωση δικαιωμάτων στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Υπόθεση της εργασίας είναι ότι οι ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, μέσα από την ευελιξία της απασχόλησης, του χρόνου και των αποδοχών επιδρούν στη βιωσιμότητα του συστήματος και οδηγούν στην απαξίωσή του. Μεθοδολογικά η εργασία θα στηριχθεί στη βιβλιογραφία, σε πηγές από το διαδίκτυο. Στο εμπειρικό κομμάτι θα εξεταστούν οι πολιτικές που θεσμοθετήθηκαν για τις εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα από την εποχή των μνημονίων και μετά και θα αντληθούν δεδομένα από τα Μηνιαία Στοιχεία Απασχόλησης του e-ΕΦΚΑ και το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ.