Η πρώτη κρίση του Βερολίνου 1948-1949

Τον Ιούνιο του 1948 η Σοβιετική Ένωση απέκοψε τις επίγειες επικοινωνίες ανάμεσα στο Βερολίνο και τη Δυτική Γερμανία, δίνοντας έναυσμα στην πρώτη κρίση του Ψυχρού Πολέμου. Ο αποκλεισμός του Βερολίνου έφερε τις Δυτικές Δυνάμεις σε σύγκρουση με τη Σοβιετική Ένωση, έθεσε τον πληθυσμό του Βερολίνου στο σταυροδρόμι εκλογής μεταξύ Ανατολής και Δύσης και οδήγησε σε μία πρωτοφανή αερογέφυρα των Δυτικών για τη μεταφορά εφοδίων στους πολιορκημένους κατοίκους. Οι πράξεις των Σοβιετικών κατά τη διάρκεια του αποκλεισμού ήταν σύμφωνες με τις αρχές της Μόσχας, που θεωρούσε τη Γερμανία κλειδί της ισορροπίας δυνάμεων στην Ευρώπη. Σύμφωνα με αυτές, μία ισχυρή φιλοδυτική Γερμανία θα οδηγούσε σε άμυνα τη Σοβιετική Ένωση ενώ μία κομμουνιστική Γερμανία θα έδινε στη Σοβιετική Ένωση το προβάδισμα. Μετά το Β΄ΠΠ, οι Σοβιετικοί θεωρούσαν ότι εφόσον η Γερμανία δε μπορούσε να είναι κομμουνιστική και ενωμένη, θα ήταν διαιρεμένη, με ισχυρότερη την Ανατολική Γερμανία και ασθενέστερη τη Δυτική. Στόχος του αποκλεισμού του Βερολίνου από πλευράς Σoβιετικής Ένωσης, ήταν να αποτρέψει την οικονομική παλινόρθωση της Δυτικής Γερμανίας και το σχηματισμό Δυτικογερμανικής κυβέρνησης. Οι Σοβιετικοί ύστερα από 11 μήνες ήραν τον αποκλεισμό συνειδητοποιώντας ότι η πολιορκία τους δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα παρά οφέλη και συνάντησαν διπλωματική και οικονομική ήττα. Ο αποκλεισμός του Βερολίνου συνιστά έξοχη ευκαιρία να εξετάσουμε τη Σοβιετική και τη Δυτική Υψηλή Στρατηγική και την τήρηση ή όχι, από κάθε αντίπαλο των διαχρονικών κανόνων της.