Μελέτη της συμπεροφοράς των ψυχικά πασχόντων και η τέχνη ως θεραπευτικό μέσο

Η παρούσα διπλωματική εργασία ερευνά την εφαρμογή της τέχνης στην αποκατάσταση και τη βελτίωση της ψυχικής ισορροπίας. Παρουσιάζεται ο θεωρητικός διάλογος πάνω σε ζητήματα της ψυχικής πάθησης και της αντιμετώπισής της σε κοινωνικό και επιστημονικό επίπεδο. Η τέχνη ως μορφή ψυχικής θεραπείας κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος στο πεδίο των επιστημών ψυχικής υγείας. Με αφετηρία την ψυχαναλυτική θεωρία αλλά και την ιδιαίτερη χρήση της ψυχανάλυσης από τους σουρεαλιστές καλλιτέχνες στη σύγχρονη ψυχοθεραπεία η τέχνη σε κάθε μορφή της παίζει καταλυτικό ρόλο στην προσέγγιση του πάσχοντος τη διάγνωση και την ανακούφισή του. Στην εργασία αναλύεται κυρίως ο ρόλος του χορού στην ψυχική θεραπεία που στηρίζεται στην αρχή της άρρηκτης σύνδεσης του ψυχικού/νοητικού με το σωματικό επίπεδο. Στοιχεία του συναισθηματικού και του νοητικού κόσμου εμφανίζονται στο σώμα και την κίνηση, ενώ μέσω της τελευταίας γίνεται τόσο η διάγνωση των ψυχικών συμπτωμάτων όσο και η παρέμβαση από το θεραπευτή για την ανακούφισή τους. Σημαντικό πλεονέκτημα της ψυχοθεραπείας μέσω του χορού (χοροθεραπείας) είναι το γεγονός ότι αποτελεί μοναδικό εργαλείο για περιπτώσεις ασθενών από τους οποίους απουσιάζει ο λόγος. Για την διερεύνηση της λειτουργίας του χορού στην ψυχική θεραπεία και της επίδρασής του στην ανακούφιση των ψυχικών συμπτωμάτων διενεργήθηκε ποιοτική έρευνα μέσω ημι-δομημένων συνεντεύξεων σε επαγγελματίες χοροθεραπευτές. Η χρησιμοποίηση της θεματικής ανάλυσης των αποτελεσμάτων της έρευνας αποσαφηνίζει τα σημαντικότερα σημεία λειτουργίας της χοροθεραπείας και ακόμη ξεδιπλώνει βασικά ζητήματα εφαρμογής.