Η μέτρηση της διαγενεακής εκπαιδευτικής κινητικότητας στην Ελλάδα

Η παρούσα εργασία μελετά το φαινόμενο της διαγενεακής εκπαιδευτικής κινητικότητας στην Ελλάδα. Στόχος είναι να αποτυπωθούν ποσοτικά οι μετακινήσεις των ατόμων μεταξύ των εκπαιδευτικών βαθμιδών και να διερευνηθεί το εάν και σε ποιο βαθμό η εκπαίδευση των γονέων επηρεάζει τις εκπαιδευτικές επιδόσεις τους και τη θέση τους στην εκπαιδευτική και κοινωνική ιεραρχία. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από δύο δειγματοληπτικές έρευνες, την Ευρωπαϊκή Κοινωνική Έρευνα και την Έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών, πραγματοποιήθηκε ανάλυση κοορτής και υπολογίστηκαν δείκτες διαγενεακής κινητικότητας, οι οποίοι παρέχουν πληροφορίες για το μέγεθος και την κατεύθυνση των μετακινήσεων, καθώς και για το βαθμό της μη κινητικότητας. Από την ανάλυση προέκυψε ότι γενικότερα παρατηρούνται μετακινήσεις στον ελληνικό εκπαιδευτικό χώρο, οι οποίες είναι κατά κύριο λόγο ανοδικές, ενώ οι πιθανότητες παραμονής των ατόμων στην εκπαιδευτική βαθμίδα των γονέων τους παρουσιάζονται σχετικά περιορισμένες και μειώνονται με την πάροδο του χρόνου. Το εύρος των διαφορών μεταξύ της επίδρασης του πατέρα και της μητέρας στα εκπαιδευτικά επιτεύγματα των ατόμων φαίνεται να στενεύει, γεγονός που αποδεικνύει ότι με το χρόνο η εκπαίδευση της μητέρας καθίσταται ολοένα και πιο καθοριστική για τα άτομα. Περαιτέρω ανάλυση απαιτείται για να διερευνηθούν τα αίτια και οι παράγοντες της πτωτικής τάσης των ανοδικών μετακινήσεων των ηλικιακά μικρότερων γενεών.