Η απέλαση

Θέμα και αντικείμενο του παρόντος πονήματος είναι η απέλαση, που αποτελεί το εξαιρετικό εκείνο μέτρο το οποίο δύναται να επιβληθεί μόνο σε αλλοδαπούς, είτε από το αρμόδιο διοικητικό όργανο είτε από το ποινικό δικαστήριο, οπότε πρόκειται για διοικητική ή δικαστική απέλαση αντιστοίχως και με το οποίο ο καθ' ου αλλοδαπός υποχρεούται να εγκαταλείψει πρόσκαιρα τη χώρα στην οποία είχε εισέλθει. Η εργασία διαρθρώνεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος γίνονται κάποιες εισαγωγικές παρατηρήσεις ως προς την έννοια του αλλοδαπού αλλά και τα συνταγματικά και τα εκ του νόμου δικαιώματά του αναφορικά με την είσοδο, παραμονή και την ελεύθερη κυκλοφορία του. Επίσης αναλύεται, σε περιορισμένο βαθμό βέβαια, η παρεχόμενη από τις Διεθνείς Συνθήκες, ιδίως της ΕΣΔΑ, προστασία του αλλοδαπού και παρατίθεται περιπτωσιολογική νομολογία. Επιπροσθέτως, εξετάζεται εν τάχυ το ΔΣΑΠΔ , καθώς και το δίκαιο της ΕΕ στο θέμα που μας απασχολεί. Στο δεύτερο μέρος και αφού κατανοήθηκαν βασικές έννοιες, εισδύουμε στην έννοια της απέλασης. Η εμβόλιμη ενότητα των διάφορων μορφών απομάκρυνσης είναι κομβική διότι θα ξεδιαλύνει κάποιες συναφείς έννοιες που πολλές φορές συγχέονται μ' αυτή του θέματος. Έχει κατανεμηθεί ξεχωριστό κεφάλαιο για την διοικητική και για την δικαστική απέλαση, αντίστοιχα, καθόσον πρόκειται για μέτρα που λαμβάνονται από ξεχωριστές αρχές, ρυθμιζόμενα από διαφορετικές διατάξεις, έχοντας όμως τις ίδιες έννομες συνέπειες για τον καθ 'ου αλλοδαπό. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε είναι θεωρητική βιβλιογραφική έρευνα που στηρίχτηκε σε συγγράμματα, αρθρογραφία, εκθέσεις και πορίσματα, ανεξάρτητων και μη, αρχών αλλά και στην νομοθεσία, εθνική και κοινοτική και εν τέλει στη νομολογία που δόθηκε ιδιαίτερο βάρος.