Το επιχειρησιακό πρόγραμμα «Διοικητική Μεταρρύθμιση» της διαχειριστικής περιόδου "2014 – 2020" και η συμβολή του στην αλλαγή της οργανωσιακής κουλτούρας του δημόσιου τομέα

Σε έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο όπου η εξέλιξη είναι συνώνυμος όρος της ζωής και η αλλαγή χαρακτηρίζει τόσο την οικονομία όσο και την κοινωνία, η ριζική αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης συνιστά επιτακτική ανάγκη του σύγχρονου ελληνικού κράτους προκειμένου να ανταποκριθεί στις διεθνείς και ευρωπαϊκές προκλήσεις. Βασική προϋπόθεση της εν λόγω αναδιάρθρωσης αποτελεί η αλλαγή της οργανωσιακής κουλτούρας του δημόσιου τομέα η οποία επέρχεται σταδιακά μέσα από την υλοποίηση συγκεκριμένων στρατηγικών και δράσεων που αναπτύσσονται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα 2014-2020» και οι οποίες διερευνώνται στην παρούσα διπλωματική εργασία. Ενέργειες, οι οποίες αφενός αποτελούν αλλαγές που πραγματοποιούνται σε οριζόντιους τομείς πολιτικής της ελληνικής δημόσιας διοίκησης τη συγκεκριμένη περίοδο (αναδιοργάνωση δομών, εξορθολογισμός διοικητικών διαδικασιών, βέλτιστη αξιοποίηση του ανθρωπίνου δυναμικού) και αφετέρου δεν άπτονται άμεσα της σφαίρας του επιχειρηματικού κόσμου. Η εν λόγω επιστημονική μελέτη, διαχωρίζεται σε πέντε διακριτά μέρη. Το πρώτο μέρος, παρουσιάζει την έννοια του δημόσιου τομέα και τα επιμέρους στοιχεία από τα οποία απαρτίζεται. Στη συνέχεια της παρούσης εργασίας, γίνεται λόγος για το Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ και τη διοικητική μεταρρύθμιση ενώ το τρίτο μέρος επικεντρώνεται στην πρακτική και θεωρητική προσέγγιση της οργανωσιακής κουλτούρας προκειμένου στο τέταρτο μέρος να εξεταστεί μέσα από μια κριτική ανάλυση, αν και κατά πόσο το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα 2014-2020 συνέβαλλε στην αλλαγή της εν λόγω κουλτούρας. Καθ’ αυτό τον τρόπο εξετάζεται το νέο διοικητικό πρόγραμμα μέσα από την παρουσία ορισμένων μεταρρυθμιστικών προτάσεων που επισημαίνουν την ανάγκη δημιουργίας μιας ενιαίας διοικητικής κουλτούρας, μιας αίσθησης κοινής θεσμικής μνήμης στην ελληνική δημόσια διοίκηση. Η διοικητική σύγκλιση, η οποία μπορεί να συμβεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, προϋποθέτει μια μεταβολή των προτύπων στα διαχειριστικά μοντέλα του κράτους, ενισχύοντας τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα και αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα και ενσωματώνοντας έννοιες όπως ο στρατηγικός σχεδιασμός για κάθε διοικητική ενέργεια αλλά και αλλαγής οργανωσιακής κουλτούρας σε κάθε δομή του κρατικού μηχανισμού.