Καλή νομοθέτηση και ο ρόλος των εργαλείων συμμετοχικής δημοκρατίας στην ενίσχυση αυτής-διαβούλευση, λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία, ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το πλαίσιο της καλής νομοθέτησης και τον τρόπο με τον οποίο τα εργαλεία συμμετοχικής δημοκρατίας ενισχύουν την ποιότητα, τη διαφάνεια και τη νομιμοποίηση του νομοθετικού έργου, τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στην Ελλάδα. Για την επίτευξη αυτού, πραγματοποιείται δευτερογενής έρευνα, μέσω της παράλληλης ανασκόπησης της ακαδημαϊκής διεθνούς βιβλιογραφίας και του ευρωπαϊκού και ελληνικού νομοθετικού πλαισίου. Η επιλογή της συγκεκριμένης μεθοδολογίας, έγινε με στόχο την συστηματική συγκέντρωση της υπάρχουσας γνώσης και την παρουσίαση της με δομημένο τρόπο, προκειμένου να εξαχθούν συμπεράσματα που θα συνεισφέρουν, τόσο στην ακαδημαϊκή μελέτη, όσο και στην βελτίωση της λειτουργίας και αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης. Η ανάλυση, επικεντρώνεται στη διασύνδεση των αρχών της καλής νομοθέτησης με τους θεσμούς της δημόσιας διαβούλευσης, της Λαϊκής Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και της Eυρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών, ως μηχανισμούς ενεργού συμμετοχής των πολιτών στη διαμόρφωση πολιτικών και νόμων. Κατόπιν της ανάλυσης της μεθοδολογίας της έρευνας που αναπτύσσεται στο πρώτο κεφάλαιο, ακολουθεί αποσαφήνιση της έννοιας της καλής νομοθέτησης και της συμμετοχικής δημοκρατίας, με επισκόπηση του εθνικού και ενωσιακού νομοθετικού πλαισίου. Στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται ανασκόπηση της ελληνικής και ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας, σχετικά με την διαβούλευση, την ΛΝΠ και την ΕΠΠ, με παρουσίαση της νομοθετικής βάσης τους, του σκοπού και του ρόλου που διαδραματίζουν για την ενίσχυση της καλής νομοθέτησης, καθώς και των θεσμικών και άλλων προκλήσεων που αντιμετωπίζουν στην εφαρμογή τους. Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο συνοψίζονται τα συμπεράσματα της έρευνας και προσδιορίζονται περιορισμοί που ανέκυψαν κατά την μελέτη του θέματος, η συνεισφορά της εργασίας, καθώς και προτάσεις για τυχόν μελλοντική έρευνα. Στο σύνολό της, η εργασία αναδεικνύει την λειτουργία των εργαλείων αυτών ως πολλαπλασιαστών ποιότητας της νομοπαραγωγικής διαδικασίας, υπογραμμίζοντας παράλληλα την ανάγκη καλλιέργειας κουλτούρας συμμετοχής των πολιτών και αντιμετώπισης των προκλήσεων όπως η περιορισμένη συμμετοχή, η ψηφιακή ανισότητα και η αποσπασματική εφαρμογή των αρχών καλής νομοθέτησης.