Η νομική προστασία των πληροφοριοδοτών στο πλαίσιο της κανονιστικής συμμόρφωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων : ενωσιακό και ελληνικό ρυθμιστικό πλαίσιο

Η παρούσα Διπλωματική Εργασία επιχειρεί να εξετάσει το ακανθώδες και πολύ κρίσιμο για την οικονομική, ηθική και πολιτική σταθερότητα μία ευνομούμενης Πολιτείας ζήτημα του whistleblowing ή αλλιώς εκείνου του θεσμού, ο οποίος στα ελληνικά θα μπορούσε να αποδοθεί ως «η παροχή πληροφοριών σχετικά με κάποιο τελούμενο ή ενδεχόμενο αδίκημα ή καταχρηστική πρακτική». Όλο και περισσότερο σε ΗΠΑ και ΕΕ, στα πλαίσια του φαινομένου της κρίσης της δημοκρατίας και σε συνδυασμό με τις συγκυρίες της οικονομικής κρίσης, τα ζητήματα της λογοδοσίας, της διαφάνειας ή αντιστρόφως της διαφθοράς σηματοδοτούν μία αλλαγή στάσης και νοοτροπίας στους λαούς και τις κυβερνήσεις τους σχετικά με τα συναφή προβλήματα χρηστής διοίκησης και οργάνωσης κάθε δημόσιου ή ιδιωτικού οργανισμού. Στα πλαίσια της ανά χείρας εργασίας, επιλέγοντας ως μεθοδολογία τη συγκριτική διάσταση, προσπαθούμε να αναδείξουμε το συγκείμενο της σχετικά νέας αυτής προσέγγισης και κυρίως να αναδείξουμε τις νομικές και νομοθετικές ενέργειες, σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, που λαμβάνουν χώρα, ώστε αφενός να δημιουργηθεί ένα σαφές και αυστηρό σύστημα προστασίας των λεγόμενων «πληροφοριοδοτών», αφετέρου να εμπεδωθεί στους πολίτες πέρα από μία θεσμική λογική αντίστασης στη διαφθορά και μία πολιτισμική αντίληψη για το πώς πρέπει να λειτουργεί το σύγχρονο κράτος δικαίου και κατ’ επέκταση κάθε οργανισμός που υφίσταται υπό τη σκέπη του. Με αυτήν την έννοια, η καλλιέργεια της κουλτούρας του whistleblowing θα μπορούσε να είναι ένα ανοιχτό αίτημα για το μέλλον, αλλά και ένα πεδίο περαιτέρω έρευνας, σε ένα εμπειρικό και ακαδημαϊκό χώρο, που όπως προέκυψε από τη μελέτης μας εδώ, έχει ακόμη πολλές «περιοχές», που μπορούν να τύχουν αντικείμενο επιστημονικής καταγραφής και ερμηνείας.