Τεχνητή νοημοσύνη και δικαιοσύνη

Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το ζήτημα των ευκαιριών και των κινδύνων από την αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης στη δικαιοσύνη. Η εισαγωγή της Τεχνητής Νοημοσύνης, παρ' όλο που έχει επηρεάσει καταλυτικά το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης στις ΗΠΑ, έχει περιορισμένο βαθμό διείσδυσης στην Ευρώπη. Πραγματοποιείται συγκριτική μελέτη μεταξύ των χωρών, αναλύονται οι εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης στη δικαιοσύνη και ερευνώνται οι κίνδυνοι που προκαλούνται στη δικαιοδοτική λειτουργία. Από την ανάλυση των ποικίλων εφαρμογών της επιχειρείται η αποδόμηση τόσο των μαξιμαλιστικών όσο και των μινιμαλιστικών προσεγγίσεων για τις δυνατότητές της και η υιοθέτηση μιας ισορροπημένης ανάλυσης, η οποία περιορίζει την Τεχνητή Νοημοσύνη στον ρόλο του πολύτιμου αρωγού της δικαιοσύνης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μελέτη της νομολογίας στις περιπτώσεις εφαρμογής των αλγοριθμικών εργαλείων εκτίμησης κινδύνου στην ποινική διαδικασία, προκειμένου να αναδειχθεί το ενδεχόμενο της παραβίασης του δικαιώματος στη δίκαιη δίκη, η πιθανότητα μεροληπτικής κρίσης των αλγόριθμων και το ενδεχόμενο της de facto εξάρτησης του δικαστηρίου από την ετυμηγορία των μηχανών. Περαιτέρω, μέσα από την ανάλυση του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου επιχειρείται η ανάδειξη της αναγκαιότητας θέσπισης ουσιαστικών και διαδικαστικών προϋποθέσεων για την εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης στη δικαιοσύνη και αναλύεται η συνταγματική θεμελίωση και τα όρια της εφαρμογής της στην ελληνική και την ενωσιακή έννομη τάξη. Με αυτή τη συνθετική διαδικασία, επιχειρείται η διατύπωση μιας σειράς προτάσεων σχετικά με τις εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης που θα μπορούσαν να συμβάλλουν εποικοδομητικά στην επιτάχυνση της δικαιοσύνης και στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της, ενώ καταγράφονται παράλληλα οι εφαρμογές που θα πρέπει να αποφεύγονται, επειδή προκαλούν σοβαρές διακινδυνεύσεις στη δικαιοδοτική λειτουργία.