Η δήλωση μετανοίας ως μέτρο του κατασταλτικού μηχανισμού και η εικόνα του δηλωσία στα μάτια του ΚΚΕ και των μελών του από το Μεσοπόλεμο έως την Μετεμφυλιακή περίοδο.

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το ζήτημα των δηλώσεων μετανοίας ως μέτρο του κατασταλτικού μηχανισμού και αποτελεί μία προσπάθεια ανασυγκρότησης της εικόνας του δηλωσία. Με τον όρο δήλωση μετανοίας περιγράφεται μία ιδιότυπη νομικο-πολιτική διαδικασία, η οποία διαμορφώθηκε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου και καταργήθηκε με την Μεταπολίτευση. Στην εργασία αυτή επιχειρείται μία συνολική προσέγγιση του φαινομένου των δηλώσεων μετανοίας και της εικόνας του δηλωσία, όπως αυτή καταγράφεται στις μαρτυρίες. Σε πρώτο επίπεδο, περιγράφεται το πλαίσιο, ιστορικό και νομικό, μέσα στο οποίο διαμορφώθηκε, παγιώθηκε και εξελίχθηκε η δήλωσης μετανοίας. Έπειτα, διερευνάται η κομματική ρητορική για τις δηλώσεις μετανοίας και τους δηλωσίες, όπως αυτή καταγράφεται σε λόγους και άρθρα ηγετικών στελεχών του ΚΚΕ, καθώς επίσης και στις αποφάσεις των οργάνων του. Με τον λόγο του ίδιου του δηλωσία να απουσιάζει, στην παρούσα εργασία επιδιώκεται η σκιαγράφηση της άποψης που εξέφρασαν και διατύπωσαν τα αμετανόητα στελέχη και, συχνά πρώην πλέον, μέλη του κομμουνιστικού κινήματος, για τους δηλωσίες, όπως αυτή αναδεικνύεται από τις μαρτυρίες τους. Βασικοί άξονες έρευνας αποτελούν οι σημασίες και τα νοήματα που αποδίδονται στη δήλωση μετανοίας, ιδίως όπως αποτυπώνονται μέσω της άρνησης, οι ιδιότητες και η ταυτότητα που αποδίδεται στους δηλωσίες, οι πρακτικές με τις οποίες τους αντιμετώπισαν, καθώς και οι κατοπινές μετατοπίσεις από τις αρχικές θέσεις. Τέλος, επιχειρείται μια πρώτη προσέγγιση της σιωπής των ίδιων των δηλωσιών.