Η απώλεια της ελληνικής ιθαγένειας των Ελλήνων Εβραίων από τη δεκαετία του 1920 έως το 1965

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η πολιτική αφαίρεσης της ελληνικής ιθαγένειας από τους Έλληνες Εβραίους από το Μεσοπόλεμο μέχρι το 1965. Σκοπός της εργασίας είναι να εξετασθεί η συνάφεια μεταξύ των πολιτικών κάθε κυβερνητικού σχήματος με την εφαρμογή του μέτρου της αφαίρεσης της ελληνικής ιθαγένειας που αφορά στους Έλληνες Εβραίους, που χαρακτηρίζονται από την πολιτεία ως "αλλογενείς". Επιπλέον διερευνάται κατά πόσο οι πολιτικές αυτές διαφοροποιούνται ανάλογα με το ιδεολογικό υπόβαθρο των φορέων της εξουσίας και το ιστορικό πλαίσιο κάθε εποχής. Μεθοδολογικά, η εργασία διακρίνεται σε τρεις επιμέρους περιόδους: α) στην περίοδο του Μεσοπολέμου (1920-1939), β) στην περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, της Κατοχής και του Εμφυλίου (1940-1949), και γ) στη Μεταπολεμική περίοδο (1950-1965). Η εργασία στηρίχθηκε κυρίως σε έρευνα πρωτογενούς υλικού. Βασική ιστορική πηγή αποτέλεσαν τα πρακτικά του Συμβουλίου Ιθαγένειας του Υπουργείου Εσωτερικών, του αρμόδιου γνωμοδοτικού οργάνου για ζητήματα ιθαγένειας.