Εναλλαγές αυτοκρατόρων και θεσμικές εκτροπές στην Κωνσταντινούπολη (1025 - 1045 μ. Χ. )

Η διπλωματική εργασία σχετίζεται με την τελευταία περίοδο της μακεδονικής δυναστείας στο Βυζάντιο, τις συχνές εναλλαγές αυτοκρατόρων και τον ρόλο της Ζωής της Πορφυρογέννητης στις εναλλαγές αυτές. Στην εισαγωγή δίνεται έμφαση στον τρόπο με τον οποίο γινόταν η στέψη του βυζαντινού αυτοκράτορα από τις απαρχές του κράτους έως την περίοδο των μακεδόνων βασιλέων. Πιο συγκεκριμένα, απαριθμούνται οι αλλαγές στο τελετουργικό της εκλογής, της αναγόρευσης και στη συνέχεια της στέψης του αυτοκράτορα του Βυζαντίου. Στη συνέχεια, δίνεται έμφαση στην εναλλαγή των αυτοκρατόρων την περίοδο εκείνη. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται ο τρόπος με τον οποίο νυμφεύεται την Ζωή Πορφυρογέννητη και γίνεται αυτοκράτορας ο Ρωμανός Γ΄ Αργυρός. Τονίζεται η δύναμη της βασίλισσας και τελευταίας απογόνου της μακεδονικής δυναστείας, Ζωής Πορφυρογέννητης και ο τρόπος με τον οποίο νόσησε και πέθανε ο αυτοκράτορας Ρωμανός Γ΄ Αργυρός. Μετέπειτα, δίνεται έμφαση στον τρόπο με τον οποίο η Ζωή η Πορφυρογέννητη παντρεύεται και με τον τρόπο αυτό ορίζει τον επόμενο αυτοκράτορα του Βυζαντίου, τον Μιχαήλ Δ΄. Γίνεται λεπτομερή αναφορά στην συμπεριφορά του Μιχαήλ Δ΄ απέναντι στην συμβία του, καθώς και στη νόσο και τον θάνατό του. Στη συνέχεια, αναφέρεται η υιοθεσία του Μιχαήλ Καλαφάτη από την Ζωή, η ύψωσή του στο ανώτατο αξίωμα του βυζαντινού κράτους, η άσχημη συμπεριφορά του και το άσχημο τέλος του. Έπειτα, αναφέρεται η περίοδος της συμβασιλείας της Ζωής της Πορφυρογέννητης και της αδελφής της Θεοδώρας. Ύστερα, αναπτύσσεται η περίοδος της βασιλείας του Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου και κυρίως γίνεται λόγος για την στάση της Ζωής Πορφυρογέννητης στην τέλεση τρίτου γάμου και στην απιστία του συζύγου της. Αντί επιλόγου, αναφέρονται οι θεσμικές εκτροπές στο σύνολο της βασιλείας της Ζωής της Πορφυρογέννητης και η επίσημη στάση της Εκκλησίας σε όσα διαδραματίστηκαν την περίοδο αυτή.