Συσκευές και αλλοτρίωση: από τη μηχανιστική φιλοσοφία στα αντικείμενα α του Λακάν

Η παρούσα εργασία αποτελεί βιβλιογραφική έρευνα που εξετάζει την έννοια του καθεστώτος της αλλοτρίωσης στη βάση του ψυχαναλυτικού λόγου. Προσπαθεί να ανταποκριθεί στην ανάγκη κατανόησης και νοηματοδότησης της σύγχρονης εποχής, μιας εποχής στην οποία η τεχνολογία με τις διάφορες μορφές της, διαμεσολαβεί τις περισσότερες καθημερινές δραστηριότητες του ανθρώπου. Σε αυτό το πλαίσιο αναγνωρίζει την εξέλιξη της επικοινωνίας επί τη βάση των συσκευών της, θεωρώντας ταυτόχρονα ότι κεντρικό ζήτημα της πρώτης είναι το ζήτημα της εκπροσώπησης των υποκειμένων από συσκευές και διαφορετικά λογισμικά.Η εργασία χωρίζεται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο συγκροτείται η τεχνολογία ως σημαντικός φορέας αλλαγής της σχέσης του ανθρώπου με το περιβάλλον και αναδεικνύεται η διαφορά των συσκευών από τα εργαλεία που παράγει η επιστήμη. Στο δεύτερο κεφάλαιο θεματοποιείται η έννοια της αλλοτρίωσης, η οποία αποτελεί θεμελιακό όρο της συγκρότηση του υποκειμένου, λαμβάνοντας επίσης και μια κοινωνική διάσταση ενώ, ταυτόχρονα, βρίσκεται σε χρήση και στο επίπεδο της τέχνης. Μέσω της αναφοράς στα τρία αυτά επίπεδα, η έννοια της αλλοτρίωσης και οι αποχρώσεις της καθίστανται συγκεκριμένες. Στο τρίτο κεφάλαιο, επιχειρείται η διασύνδεση της έννοιας της αλλοτρίωσης με τις σύγχρονες συσκευές επικοινωνίας που ενσωματώνουν το τρίπτυχο του Φρίντριχ Κίττλερ [Friedrich Kittler], (Γραμμόφωνο, Κινηματογράφος, Γραφομηχανή) σε μία συσκευή. Τέλος, εξάγονται ορισμένα συμπεράσματα που αφορούν το καθεστώς της αλλοτρίωσης σήμερα καθώς και τη δυσκολία προσδιορισμού της, εξαιτίας της πολλαπλότητας των επιπέδων αυτής της διαμεσολάβησης των συσκευών.