Ο ρόλος των δημοσίων δαπανών στην εξέλιξη των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και του χρέους στην Ελλάδα από το 1990 μέχρι σήμερα

Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνάται η αύξηση των δημοσίων δαπανών, κυρίως μετά το 1990, ώστε να διαπιστωθούν οι επιπτώσεις της στη διόγκωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και του χρέους. Στην επιδείνωση των δημοσιονομικών μεγεθών συνέβαλε η διάρθρωση και η κατανομή των πόρων αλλά και η αναποτελεσματικότητα στη διαχείριση των δαπανών. Το αποτέλεσμα μεγεθύνθηκε ακόμα περισσότερο λόγω της υστέρησης των δημοσίων εσόδων, με αποτέλεσμα την αδυναμία κάλυψης των ελλειμμάτων με υγιή τρόπο. Εξάλλου, το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας αποτέλεσε σοβαρό παράγοντα αύξησης των δαπανών, όπως επίσης και το υπερβολικά αυξημένο κόστος κοινωνικής προστασίας και του μισθολογίου του δημοσίου. Ο υπέρογκος δανεισμός αλλά και οι πολιτικές βελτίωσης της κοινωνικής ευημερίας, οδήγησαν αθροιστικά σε μια εκρηκτική δημοσιονομική κατάσταση, η έξοδος από την οποία ήταν σχεδόν αδύνατη. Η χρεοκοπία στην οποία ουσιαστικά περιήλθε η Ελλάδα, αποτελεί περισσότερο αποτέλεσμα άστοχων πολιτικών και διευρυμένου πελατειακού κράτους, παρά αύξησης των δημοσίων δαπανών που σε γενικές γραμμές ήταν μικρότερες του μέσου όρου της ΕΕ. Ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός συγκρατήθηκε τη δεκαετία του 1990, σε ποσοστά χρέους που όμως ήταν δύσκολα διατηρήσιμα. Από το 2009 έως και σήμερα, η χώρα εξοφλεί τις υποχρεώσεις της με δυσκολίες, λόγω των ανωτέρω συνθηκών. Ακόμα και μετά την έξοδο από το πρόγραμμα στήριξης τον Αύγουστο του 2018, η δημοσιονομική εποπτεία από τη Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την ΕΚΤ μπορεί να συνεχιστεί, εφόσον δεν έχει εξοφληθεί το 75% της χρηματοδοτικής συνδρομής (Κανονισμός ΕΕ 472/2013).