Το θεσμικό πλαίσιο της επιμόρφωσης του ανθρώπινου δυναμικού στην ελληνική δημόσια διοίκηση για τις ξένες γλώσσες στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η παρούσα διδακτορική μελέτη εξετάζει την εξέλιξη του θεωρητικού και θεσμικού πλαισίου της εκμάθησης και συνεχούς επιμόρφωσης του ανθρώπινου δυναμικού της Δημόσιας Διοίκησης στις γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο αντικειμενικός στόχος της μελέτης είναι να αναλύσει τις τάσεις της ελληνικής δημόσιας διοίκησης απέναντι στις ευρωπαϊκές ξένες γλώσσες από τη δεκαετία του 1990 η οποία χαρακτηρίστηκε από μια έντονη κινητικότητα σε σχέση με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση του κράτους σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες μέχρι σήμερα. Η συνεχής και ουσιαστική επιμόρφωση του ανθρώπινου δυναμικού για την δημόσια διοίκηση προβάλλει ως πρώτη προτεραιότητα για τις χώρες εκείνες, που ενδιαφέρονται να ανανεώσουν και να αναπτύξουν το εσωτερικό τους σύστημα και γίνεται κινητήρια δύναμη και μοχλός ανάπτυξης και βελτίωσης της δημόσιας διοίκησης. Η επιμόρφωση των δημοσίων λειτουργών στην Ελλάδα δεν έχει μπορέσει μέχρι στιγμής να αποκτήσει βαθιές ρίζες, ίσως γιατί δεν αναπτύχθηκε ενδογενώς, αλλά ως εφαρμογή μοντέλων εισηγμένων από συστήματα χωρών του δυτικού κόσμου. Μέχρι σήμερα, δεν υπήρξε μια συνεπής επιμορφωτική πολιτική, η οποία να στηρίζεται στη συστηματική και οργανωμένη επιστημονική καταγραφή και ανάλυση των επιμορφωτικών αναγκών των δημοσίων λειτουργών. Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να προσεγγίσει συνολικά τον τομέα της επιμόρφωσης των δημοσίων λειτουργών και να διερευνήσει τη σχέση επιμόρφωσης και επαγγελματικής ανάπτυξης των Ελλήνων δημοσίων λειτουργών. Εξετάζει το θεσμικό και θεωρητικό πλαίσιο για τη δια βίου μάθηση και την εκπαίδευση ενηλίκων. Γίνεται μια ιστορική αναδρομή στη θεμελίωση της διά βίου μάθησης στην εκπαίδευση ενηλίκων από την UNESCO (Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών). Στη συνέχεια γίνεται λόγος για την πολιτική του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), τις στρατηγικές του αλλά και τις νέες μεθοδολογίες για μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα στον τομέα της Δημόσιας Διοίκησης. Ολοκληρώνεται με το θεωρητικό πλαίσιο για τη δια βίου μάθηση τις έννοιες της κατάρτισης και της επιμόρφωσης, και τις έννοιες της Απασχόλησης και της Απασχολησιμότητας. Ο καθορισμός των χαρακτηριστικών του ενήλικα εκπαιδευόμενου Δημόσιου Λειτουργού είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της μελέτης. Όλα τα παραπάνω διερευνώνται μέσα από το πρίσμα της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας στην εκπαίδευση του προσωπικού του Δημόσιου Τομέα. Πρέπει να σημειωθεί ότι η εκμάθηση και η βελτίωση των γλωσσικών δεξιοτήτων αποτελεί κομβικό τομέα για την ενίσχυση του γνωστικού κεφαλαίου των δημόσιων λειτουργών όπως και για την ανταλλαγή εμπειριών, γνώσεων και καλών πρακτικών με τους ομόλογους τους στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαρκής επιμόρφωση στις ξένες γλώσσες και η προώθηση της πολυγλωσσίας τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι κρίσιμο στοιχείο για τη διαχείριση των επερχόμενων αλλαγών και για την ανάπτυξη δεξιοτήτων Δημοσίων Λειτουργών.