Φορολογική εναρμόνιση και Φόρος Προστιθέμενης Αξίας

Η υιοθέτηση του φόρου προστιθέμενης αξίας ως κοινό φορολογικό σύστημα από τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεωρείται ως η μεγαλύτερη φορολογική καινοτομία του 20ου αιώνα. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η μελέτη της φορολογικής εναρμόνισης και του φόρου προστιθέμενης αξίας μέσα από δύο μέρη, εκ των οποίων το πρώτο μέρος πραγματεύεται την εναρμόνιση των έμμεσων φόρων και ειδικότερα του φόρου προστιθέμενης αξίας, ενώ το δεύτερο μέρος πραγματεύεται το βασικό περιεχόμενο της 6ης Οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ, όπως ισχύει μετά από τροποποιήσεις και συμπληρώσεις, και όπως έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο με τον Κώδικα ΦΠΑ), η οποία αποτελεί τη σπουδαιότερη κοινοτική πράξη για την επιβολή του συστήματος του φόρου προστιθέμενης αξίας ως κοινό φορολογικό σύστημα μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, στο πρώτο μέρος εξετάζεται η έννοια της φορολογικής εναρμόνισης καθώς και η σημασία της για τους έμμεσους φόρους τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στην Ελλάδα. Επιπροσθέτως, αναφέρονται τα βασικά χαρακτηριστικά που παρουσιάζει ο φόρος προστιθέμενης αξίας καθώς και οι μορφές στις οποίες αυτός διακρίνεται, ενώ σε ένα τελικό στάδιο αναλύονται οι θετικές αλλά και οι αρνητικές επιδράσεις του φόρου αυτού στην οικονομία. Στο δεύτερο μέρος προσδιορίζονται οι έννοιες του υποκειμένου και του αντικειμένου στο φόρο καθώς και η έννοια της φορολογητέας αξίας, ενώ στη συνέχεια παρουσιάζονται οι φορολογικοί συντελεστές, οι περιπτώσεις απαλλαγής και έκπτωσης του φόρου και τα ειδικά καθεστώτα.