Πολυαισθητηριακή αντίληψη και εκμάθηση προγραμματισμού

Το αντικείμενο του προγραμματισμού παραδοσιακά θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολο, και πολύπλοκο, του οποίου η εκμάθηση αφορά, συνήθως, μόνο φοιτητές σχολών πληροφορικής. Παρά ταύτα, τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο δημοφιλής και στις μικρότερες ηλικίες, αφού έχει αποδειχθεί ερευνητικά η θετική επίδρασή του στις γνωστικές λειτουργίες ήδη από την παιδική ηλικία. Παράλληλα, είναι αποδεδειγμένο ότι τα περιβαλλοντικά ερεθίσματα, όταν γίνονται αντιληπτά μέσω δύο ή παραπάνω αισθήσεων ταυτόχρονα, δέχονται ταχύτερη και αποτελεσματικότερη επεξεργασία και αποθήκευση από τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Με βάση τα παραπάνω, στην παρούσα έρευνα έγινε προσπάθεια να διερευνηθεί η τυχόν θετική επίδραση της πολυαισθητηριακής αντίληψης στην εκμάθηση προγραμματιστικών εντολών. Βασική ερευνητική υπόθεση υπήρξε η στατιστικά σημαντική επίδραση ενός πολυαισθητηριακού περιβάλλοντος μάθησης στην εκμάθηση εντολών προγραμματισμού, σε αντίθεση με ένα μονοαισθητηριακό περιβάλλον μάθησης. Πιο συγκεκριμένα, συμμετέχοντες εξασκήθηκαν στην εκμάθηση εντολών, χωρισμένοι σε δύο ομάδες. Οι μισοί πήραν μέρος σε συνθήκη εκμάθησης με οπτικοακουστικά ερεθίσματα, ενώ οι υπόλοιποι συμμετείχαν σε συνθήκη εκμάθησης με οπτικά μόνο ερεθίσματα. Η επίδραση της φάσης εκμάθησης ελέγχθηκε σε τρία πειραματικά έργα ταχείας απόκρισης, κοινά για όλους τους συμμετέχοντες, με οπτικά μόνο ερεθίσματα, μέσω των οποίων μετρήθηκαν δύο μεταβλητές, η επίδοση και η ταχύτητα απόκρισης. Τα αποτελέσματα του πειραματικού χειρισμού βρέθηκαν σχεδόν στο σύνολό τους στατιστικώς σημαντικά και επιβεβαίωσαν την ερευνητική υπόθεση. Τέλος, σε συνδυασμό και με τους μεθοδολογικούς περιορισμούς διαμορφώνονται προτάσεις για περαιτέρω μελέτη της αρχικής υπόθεσης.