Νέοι, παραπληροφόρηση και εμβόλιο στην εποχή της πανδημίας

Η πανδημία του ιού COVID -19 αποτελεί μία από τις σημαντικότερες υγειονομικές κρίσεις της σύγχρονης Ιστορίας. Ο ιός έκανε την εμφάνιση του τον Δεκέμβριο του 2019 στην Ουχάν, επαρχιακή πόλη της Κίνας, και μέχρι τον Μάρτιο του 2020 είχε ανακηρυχθεί επισήμως από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας σε παγκόσμια πανδημία. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου ήδη από τον Ιανουάριο του ίδιου έτους και σύντομα όλοι οι πολίτες σε παγκόσμιο επίπεδο κλήθηκαν να προσαρμοστούν σε νέες συνθήκες και δεδομένα. Για τον περιορισμό του ιού επιστρατεύθηκε μία σειρά μέτρων, τα οποία, μεταξύ άλλων, περιόρισαν τις ατομικές ελευθερίες των πολιτών. Σημαντικό ρόλο στην διαχείριση της πανδημίας διαδραμάτισαν τόσο τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης όσο και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Καθώς ζούμε σε μία κοινωνία της πληροφορίας, οι ειδήσεις με κύριο αντικείμενο τον κορονοϊό απασχόλησαν εντόνως πρωτίστως τα Μέσα και κατ’ επέκτασιν τους ανθρώπους. Καθώς ο ρόλος των Μέσων και οι τρόποι κοινοποίησης πληροφοριών σε αυτά έχει διαφοροποιηθεί σημαντικά σε σχέση με το παρελθόν, παρατηρούμε τον βαθμό επιρροής αυτών ως μέσων επικοινωνίας και ενημέρωσης στην κοινωνία σε μία περίοδο κρίσης. Οι νέοι, λόγω της εξοικείωσης τους με το διαδίκτυο, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα για το εγχείρημα χαρτογράφησης τόσο της προαναφερθείσας αλλαγής στην ενημέρωση στο σύνολό της όσο και των επιπτώσεων αυτής της αλλαγής στην κοινωνία. Στην περίπτωση της πανδημίας παρατηρήθηκε πως το φαινόμενο των «κλειστών δικτύων» (“eco-chambers”) στο διαδίκτυο (π.χ. “facebook”, “twitter”), καθώς και η δημοσιογραφική πλαισίωση και γενικά η εμπιστοσύνη στα Μέσα διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό την αντίληψη των ατόμων και για την πανδημία. Ως κεντρικό εγχείρημα της έρευνας τίθεται πρωτίστως η ιχνηλάτηση των ενημερωτικών συνηθειών των νέων και ο τρόπος που προσλαμβάνουν τις ειδήσεις υπό το πρίσμα της παραπληροφόρησης και των προαναφερθέντων εννοιών σε αυτήν. Δευτερευόντως ερευνάται ο τρόπος με τον οποίο οι νέοι υιοθετούν στάσεις και σχηματίζουν άποψη για το εμβόλιο, το οποίο αποτελεί την κύρια απάντηση στην πανδημία από την πλευρά της ιατρικής. Στην παρούσα εργασία θα παρατεθούν οι ενημερωτικές συνήθειες των νέων και ο τρόπος με τον οποίο ερμήνευσαν και προσέλαβαν τις ειδήσεις κατά την περίοδο της πανδημίας. Για την ευρύτερη κατανόηση της αντίληψης των νέων σχετικά με τις ειδήσεις, θα εξεταστεί η παρουσίαση των ειδήσεων στα ΜΜΕ και τα ΜΚΔ στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής πλαισίωσης, της θεωρίας καθορισμού ατζέντας αλλά και οι παράγοντες που συντελούν στη διαμόρφωση στάσης απέναντι στα νέα. Επιπλέον, θα αναλυθεί ο τρόπος λειτουργίας των παραδοσιακών και των νέων μέσων αλλά και ο βαθμός στον οποίο οι νέοι τα εμπιστεύονται. Ακόμα, θα οροθετηθεί η σημασία του φαινομένου των eco- chambersστην εποχή της πανδημίας αλλά και θα παρατηρηθεί η συσχέτιση της πανδημίας και της παραπληροφόρησης. Τέλος, θα παρατεθούν όλα τα στοιχεία που συντέλεσαν στη διαμόρφωση αντίληψης και στάσης των νέων σχετικά με το εμβόλιο αλλά και τα αισθήματα που δημιουργήθηκαν σε αυτούς κατά την χρονική περίοδο του εμβολιαστικού εγχειρήματος. Θα αιτιολογηθούν ο φόβος, το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης αλλά και η άποψη τους για μία ενδεχόμενη υποχρεωτική εντολή εμβολιασμού.