Ηγεσία και υψηλή στρατηγική: ο ρόλος των πολιτικών ηγετών στη διαμόρφωση και εκτέλεση της υψηλής στρατηγικής

Στην παρούσα διπλωματική εργασία γίνεται προσπάθεια διερεύνησης των σχέσεων που υφίστανται μεταξύ της προσωπικότητας του πολιτικού ηγέτη, όπως αυτή αποτυπώνεται στο ιδιαίτερο στυλ ηγεσίας του και τις επιλογές της Υψηλής Στρατηγικής από αυτόν, όπως διαφαίνονται από τη σύλληψη μέχρι την εφαρμογή της. Αποσκοπεί δηλαδή να καταδείξει, πως η διαφορετική πολιτική προσωπικότητα μεταβάλλει το αποτέλεσμα της παραγόμενης Υψηλής Στρατηγικής, ώστε να κατανοούμε τις βαθύτερες αιτίες των επιλογών των πολιτικών ηγετών. Με αφετηρία τον Πολιτικό Ρεαλισμό, εξετάζουμε τους ιδεότυπους ηγετών και τις διαφορετικές θεωρητικές και μεθοδολογικές προσεγγίσεις της πολιτικής ηγεσίας, μέσω της προσωπικότητας των ηγετών. Αναφερόμαστε στις έννοιες και στα είδη της Υψηλής Στρατηγικής, ενώ εστιάζουμε στις αρχέτυπες και μικτές Μακροσκοπικές Στρατηγικές και στα κριτήρια αξιολόγησής τους. Η εργασία έχει βασιστεί στη Θεωρία των Διεθνών Σχέσεων, στη Στρατηγική Ανάλυση και στην Ιστορία, χωρίς ωστόσο ν’ αποτελεί ιστορική αναδρομή των γεγονότων που διαπραγματεύεται. Η εμπειρική μελέτη περιλαμβάνει περιπτώσεις που αφορούν τόσο σε περιφερειακά υποσυστήματα, όσο και στο επίπεδο του Διεθνούς Συστήματος, με σκοπό την πραγματοποίηση αξιόπιστου ελέγχου αποτελεσματικότητας της Υψηλής Στρατηγικής, σε σχέση με την προσωπικότητα του αντίστοιχου ηγέτη. Εξετάζει την Υψηλή Στρατηγική που εκπονήθηκε κι εφαρμόστηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α’ Π.Π., στην έναρξη της Μικρασιατικής εκστρατείας και στην περίοδο 1928-1932 και από τον John F. Kennedy στην Πυρηνική Στρατηγική των ΗΠΑ, στις Κρίσεις του Βερολίνου και της Κούβας και στις αναπτυσσόμενες χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Βιετνάμ. Κατόπιν, αυτή αναλύεται με βάση τους παράγοντες σχεδιασμού και τα κριτήρια αξιολόγησης της Υψηλής Στρατηγικής, σύμφωνα πάντα με τη θεωρία. Τέλος, επιχειρείται μια συνολική αποτίμηση της θεωρίας, αναφορικά με την επεξήγηση των μεταβλητών και την ανάδειξη των συνθηκών που ωθούν τους ηγέτες στην επιλογή και εφαρμογή της εκάστοτε Υψηλής τους Στρατηγικής.