Ισορροπίες ισχύος κατά τη Νεορεαλιστική θεωρία υπό το πρίσμα της φυσικής επιλογής

Σύμφωνα με το Νεορεαλισμό του Kenneth Waltz, η ισορροπία της ισχύος είναι η «φυσική κατάσταση» του διεθνούς συστήματος. Οποιαδήποτε παρέκκλιση από αυτόν το γενικό νόμο της διεθνούς πολιτικής αποδεικνύεται παροδική και, αργά ή γρήγορα, οδηγεί στην αποκατάσταση μιας σχετικής σύγκλισης στον καταμερισμό της ισχύος μεταξύ των κυριότερων δρώντων της διεθνούς αρένας. Στη διεθνή πολιτική η συντριπτική ισχύς αποκρούεται και η θεωρία ισορροπίας της ισχύος προβλέπει ότι άλλες δυνάμεις, μόνες ή από κοινού, θα προσπαθήσουν να την εξισορροπήσουν. Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου κατέστησε τις ΗΠΑ τη μοναδική υπερδύναμη του πλανήτη, με την πρωτοκαθεδρία της να διαρκεί έως τις μέρες μας, γεγονός που φαίνεται να παραβαίνει τον ισχυρισμό του Waltz περί αναπόφευκτης αποκατάστασης της ισορροπίας της ισχύος. Κατά συνέπεια αποτελεί παράδοξο φαινόμενο η σημερινή έλλειψη συσπείρωσης των υπολοίπων μεγάλων δυνάμεων για την εξισορρόπηση της αμερικανικής ισχύος. H παρούσα εργασία αποτελείται από δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος αναλύεται η έννοια της θεωρίας ισορροπίας της ισχύος, παρουσιάζονται τα σημαντικότερα ιστορικά παραδείγματα που επιβεβαιώνουν τη θεωρία και παρατίθενται οι ερμηνείες των κυριότερων σύγχρονων ρεαλιστών αναφορικά με την απουσία επίσημης στρατιωτικής συμμαχίας εναντίον των ΗΠΑ στον μεταψυχροπολεμικό κόσμο. Στο δεύτερο μέρος, προκειμένου να εξηγηθεί η έλλειψη της αμερικανικής εξισορρόπησης και να ερμηνευθεί η φαινομενική απόκλιση από τις προσδοκίες της θεωρίας, η ανάλυση μεταφέρεται από το διεθνές σύστημα των κρατών στο φυσικό σύστημα των Ειδών όπου, μέσω των αναλογιών και αντιστοιχιών των δύο συστημάτων, συνάγονται τα αντίστοιχα συμπεράσματα που επιβεβαιώνουν εκ νέου τη θεωρία υπό μια νέα οπτική.