Χρυσή εποχή της φιλανθρωπίας: εισαγωγή στις κυρίαρχες διαστάσεις που διαμορφώνουν τη φιλανθρωπική χειρονομία στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον

Στην παρούσα μελέτη θα προσπαθήσουμε να αποσαφηνίσουμε το ποικιλόμορφο μωσαϊκό της φιλανθρωπίας. Μέσα από τη προσέγγιση της διεθνούς πολιτικής οικονομίας, θα συνδέσουμε τη φιλανθρωπία με τις κυρίαρχες διαστάσεις που διαμορφώνουν την εξέλιξή της: την παγκοσμιοποίηση, το Κράτος Πρόνοιας και την Κοινωνία των Πολιτών. Σήμερα, η φιλανθρωπία αυξάνεται με ταχύτατους ρυθμούς. Ένα φαινόμενο με μακρά ιστορία γνωρίζει σημαντική απήχηση και αποδοχή. Τα ποσά που αναδιανέμονται μέσω των φιλανθρωπικών φορέων και οι υπηρεσίες που παρέχονται, βοηθούν στο να αναγνωριστεί η φιλανθρωπία ως ένας πολύτιμος δρώντας στη βελτίωση των όρων κοινωνικής ευημερίας. Οι συμπράξεις ανάμεσα σε εθελοντικές και κρατικές οργανώσεις το αποδεικνύουν σημαντικά. Ωστόσο, η φιλανθρωπία έχει πολύ δρόμο ακόμα να διανύσει. Η ελλιπής καταγραφή, περιγραφή και ερμηνεία του τομέα από την επιστημονική κοινότητα, δεν ευνοεί τη πλήρη κατανόηση ή εκτίμηση των δυνατοτήτων του. Την ίδια ώρα, οι αδιαφανείς πρακτικές εξισώνουν συχνά τη φιλανθρωπική πρακτική με ιδιοτελείς σκοπιμότητες και εξυπηρέτηση συμφερόντων. Η σχέση της φιλανθρωπίας με την παγίωση των ανισοτήτων περιγράφει με σαφήνεια τη σκοτεινή πλευρά της, χωρίς ωστόσο να υπερέχει της φωτεινής. Η φιλανθρωπία στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον έχει αναλάβει καίριο ρόλο στην εξυπηρέτηση του συλλογικού συμφέροντος, μίας πρακτικής που προηγουμένως άνηκε μόνο στις κυβερνήσεις. Από τη διερεύνηση του φαινομένου συνάγεται ότι η νέα “Χρυσή” Εποχή της φιλανθρωπίας την οποία διανύουμε, εμποδίζεται από αρκετές “γκρίζες” ζώνες, οι οποίες δεν επιτρέπουν τη πλήρη υιοθέτηση του θετικού προσδιορισμού. Η πληρέστερη μελέτη σε συνδυασμό με την άρση των νομικών εμποδίων, δύναται να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα του τομέα. Μέχρις ότου, τα ερωτηματικά παραμένουν.