Ο Ιωάννης Λάτσης ως ευεργέτης

Ευεργέτης είναι ο άνθρωπος που υπερβαίνει το παραδοσιακό συλλογικό «εμείς» και προσδιορίζει τον εαυτό του ως ιδιότυπο ατομικό «εγώ» ,το οποίο επωμίζεται σκοπούς και έργα στη θέση της συντεταγμένης πολιτείας και γενικά συλλογικοτήτων και θεσμών. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να μελετήσει τις ευεργεσίες του Ιωάννη Λάτση στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό. Στην πολύχρονη πορεία του ο Ιωάννης Λάτσης υπήρξε πρωτοπόρος σε διάφορους επιχειρηματικούς τομείς. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1940 έως και τη δεκαετία του 1970 δραστηριοποιείται στην ακτοπλοΐα με τη δρομολόγηση έξι πλοίων στη γραμμή του Αργοσαρωνικού και στην επιβατηγό ναυτιλία με τη μεταφορά προσκυνητών από τη Λιβύη , την Αλγερία ,το Μαρόκο και τη Τυνησία για την στη Τζέντα ,με προορισμό τη Μέκκα. To 1955 θα προβεί στην αγορά του πρώτου φορτηγού πλοίου και το 1958 στην αγορά του πρώτου δεξαμενόπλοιου σηματοδοτώντας την ένταξη του στον κόσμο της εμπορικής ποντοπόρου ναυτιλίας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 ο στόλος του εξαπλώνεται τόσο σε αριθμό πλοίων και χωρητικότητα όσο και γεωγραφικά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ξεκινά η κατασκευή του διυλιστηρίου της Πετρόλα Ελλάς στην Ελευσίνα, γεγονός που σηματοδοτεί την ένταξή του ταυτόχρονα σε δύο επιχειρηματικούς τομείς, εκείνον της βιομηχανίας πετρελαίου και εκείνον των κατασκευών, δραστηριότητες οι οποίες θα συνεχιστούν και στο βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1990, με εκτεταμένα έργα υποδομής τα οποία αναλαμβάνει η εταιρεία του Petrola International. Ο Ι. Λάτσης παράλληλα με την επιχειρηματική δραστηριότητα του συνέβαλλε στη βελτίωση των σχέσεων της Ελλάδας με άλλες χώρες και στην ενίσχυση της ελληνικής ναυτιλίας. Ωστόσο ο Ι. Λάτσης δεν υπήρξε πρωτοπόρος μόνο στην επιχειρηματική του πορεία αλλά και στην ευεργετική του δραστηριότητα. Ασπαζόμενος την ιδεολογία του ευεργετισμού θεωρούσε τον εαυτό του ως συνέχεια των Μεγάλων Ευεργετών .Ο Ιωάννης Λάτσης ως ευεργέτης έδρασε στο τρίπτυχο του τόπου( Ιδιαίτερη πατρίδα, Εθνικό κέντρο και εξωτερικό) και του τρόπου. Η ευεργετική δραστηριότητα του επιτελούσε και τις τρεις λειτουργίες( προσωπική, κοινωνική και Ιστορική). Ο Ι. Λάτσης ως χρηματοφόρο υποκείμενο προσέφερε μέρος του προσωπικού του πλούτου για κοινωνικούς σκοπούς. Πραγματοποίησε δηλαδή μία προσωπική διαδρομή με όρους ατομικής εποποιίας και ευποιίας στην υπηρεσία του κοινού αγαθού. Πολιτισμός, Παιδεία, Υγεία, Κοινωνική Πρόνοια, Εθνική Ασφάλεια και Εκκλησία συνιστούν τους βασικούς τομείς που διέθεσε μεγάλα χρηματικά ποσά ή ανέλαβε τη διεκπεραίωση μεγάλων έργων .Η ευεργεσία για τον Λάτση αποτελούσε συστατικό πάθος που καθόριζε την ατομική και συλλογική λειτουργία του. Η προσωπική του λειτουργία υποστήριζε την κοινωνική καθώς χρηματοδοτούσε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό παραδοσιακούς και νεωτερικούς θεσμούς που διασφάλιζαν την ευημερία, την κοινωνική συνοχή και εν γένει το κοινωνικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Τέλος ο Ι. Λάτσης επιτέλεσε και την ιστορική λειτουργία καθώς μέσα από το κοινωφελές ίδρυμα που είχε δημιουργήσει τροφοδοτούσε και τις άλλες δύο λειτουργίες . Υπήρξε δηλαδή οργανικός διανοούμενος της ελληνικής και της διεθνούς αστικής τάξης προάγοντας την ιδεολογία του οικουμενικού ευεργετισμού.