Η «δεύτερη ζωή» του Vygotsky: σκέψεις για την εκπαιδευτική αξιοποίηση του Vygotsky

Το άρθρο εξετάζει τη «δεύτερη ζωή» του Vygotsky, δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο οι ιδέες του επανεμφανίστηκαν και αξιοποιήθηκαν στη Δύση από τη δεκαετία του 1970 και έπειτα, ιδιαίτερα μέσα από το πέρασμα από τον γνωστικισμό στις κοινωνικοπολιτισμικές προσεγγίσεις της μάθησης. Αναλύεται πώς ο Vygotsky υιοθετήθηκε επιλεκτικά ως θεωρητικό υπόβαθρο για νέα εκπαιδευτικά παραδείγματα, όπως η μάθηση μέσω συμμετοχής, η έννοια των κοινωνικών πρακτικών, η διαμεσολάβηση και η ζώνη επικείμενης ανάπτυξης, συχνά αποκομμένος από το αρχικό μαρξιστικό πλαίσιο του έργου του. Το άρθρο δείχνει ότι η αυξημένη αναφορά στον Vygotsky συνδέεται με κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές (νεοφιλελευθερισμός, μετασχηματισμοί στην εργασία, «κοινωνία της μάθησης»), ενώ παράλληλα προτείνει μια «επαν-οικειοποίηση» του έργου του ως εργαλείο κριτικής στην τρέχουσα εκπαιδευτική πολιτική και ως βάση για μια πιο ριζοσπαστική κατανόηση της σχέσης κοινωνίας μάθησης ανάπτυξης.