Δικαιώματα και υποχρεώσεις του δέκτη ξενοδοχειακών υπηρεσιών: τουρίστα καταναλωτή έναντι του ξενοδόχου-παρόχου αυτών

Η παρούσα εργασία αφορά τις δυο κυριότερες συμβάσεις που συνάπτει ο μεμονωμένος τουρίστας με τον ξενοδόχο: τη σύμβαση ξενίας και τη σύμβαση χρονομεριστικής μίσθωσης. Αναπτύσσονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του όπως ορίζονται τόσο στα σχετικά νομοθετήματα όσο και από πλευράς του δίκαιου προστασίας καταναλωτή, εφόσον ο μεμονωμένος τουρίστας είναι ταυτόχρονα και καταναλωτής. Ειδικότερα, στο πρώτο μέρος που αφορά τη σύμβαση ξενίας γίνεται προσπάθεια να αναπτυχθούν όλα τα θέματα που προκύπτουν από αυτή την τόσο συνηθισμένη, αλλά αποσπασματικά μόνο ρυθμισένη μορφή σύμβασης μεμονωμένου πελάτη- ξενοδόχου. Έτσι, αναλύονται οι διατάξεις του ΑΚ για την ευθύνη των ξενοδόχων σε περίπωση βλάβης, αφαίρεσης ή καταστροφής των εισκομισθέντων (άρθρα 834 επ), οι διατάξεις του αρθρου 8 του ν. 1652/1986 (Κανονισμός σχέσεων ξενοδόχων -πελατών), η κατάρτιση και η λήξη της σύμβασης, η ευθύνη του ξενοδόχου για μη παροχή καταλύματος και ξενοδοχειακών υπηρεσιών, το φαινόμενο των υπερκρατήσεων, η ευθύνη του πελάτη σε περίπτωση ανώμαλης εξέλιξης της σύμβασης και η νομική εξασφάλιση του ξενόδόχου, και οι ηλεκτρονικές κρατήσεις δωματίων. Στο δεύτερο μέρος αναλύεται ο θεσμός της χρονομεριστικής μίσθωσης όπως ισχύει στο ελληνικό δίκαιο με βάση το νόμο 1652/1986, αλλά και μετά την ενσωμάτωση της Οδηγίας 2008/11/ΕΚ. Τέλος, και για τις δυο συμβάσεις αναλύεται ποιο θα είναι το εφαρμοστέο δίκαιο και η διεθνής δικαιοδοσία σε περίπτωση που υπάρχουν στοιχεία αλλοδαπότητας με βάση τους Κανονισμούς της ΕΚ (Βρυξέλες Ι, Ρώμη Ι, Ρώμη ΙΙ).