Η διαχείριση των συγκρούσεων μέσα από τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών Α/θμιας Εκπαίδευσης στη σχολική καθημερινότητα: η συμβολή του Διευθυντή

Οι συγκρούσεις είναι σύμφυτες με την ανθρώπινη ύπαρξη και ενυπάρχουν σε κάθε κοινωνική δραστηριότητα. Η εκπαίδευση δεν αποτελεί εξαίρεση από αυτόν τον κανόνα. Αντικείμενο της έρευνας, λαμβάνοντας υπόψη και τις άρρητες θεωρίες επιρροής των ατόμων είναι να διερευνηθεί η σχέση μεταξύ των τακτικών επιρροής που χρησιμοποιούνται από τον διευθυντή μιας σχολικής μονάδας (πειστική, δυναμική, σχέση που στηρίζεται στις σχέσεις)-ως μέσο επίδρασης, με τους Τύπους επιλογής επίλυσης μιας αναδυόμενης σύγκρουσης αφενός (άτομα/Τύποι που επικαλούνται τυπικούς κανόνες, που δεν παίρνουν θέση, που επιλέγουν τη συμμόρφωση και την πλειοψηφία) και αφετέρου με τους παράγοντες της δημοκρατικότητας, της αίσθησης του ανήκειν, του θετικού κλίματος ως χαρακτηριστικών του ΣΔ. Επίσης προς την ίδια κατεύθυνση εξετάζεται η σχέση εργασίας, τα έτη προϋπηρεσίας και το μέγεθος του Συλλόγου Διδασκόντων. Η εν λόγω έρευνα διεξάγεται στο πεδίο της Κοινωνικής Ψυχολογίας των Συγκρούσεων και η μεθοδολογία της βασίστηκε σε ποσοτική ανάλυση συσχετίσεων, χρησιμοποιώντας κλίμακες αυτοαναφοράς, καθώς και την κλίμακα επιρροής της συμπεριφοράς (IBQ). Το δείγμα αποτελείται από εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας δημόσιας εκπαίδευσης από τον νομό Κορινθίας όλων των ειδικοτήτων. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η διερευνητική παραγοντική ανάλυση κύριων παραγόντων, η μέθοδος της ιεραρχικής ανάλυσης συστάδων, η ιεραρχική ταξινόμηση με το πρόγραμμα SPAD (v.5.0), η παραγοντική ανάλυση αντιστοιχιών, η ανάλυση διακύμανσης επαναλαμβανόμενων μετρήσεων, καθώς και η ανάλυση παλινδρόμησης με τη χρήση των τακτικών επιρροής της ηγεσίας ως μεταβλητές διαμεσολάβησης. Τα μοντέλα διαμεσολάβησης υλοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας το PROCESS v3.5 (Model 4). Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι τα ατομικά χαρακτηριστικά δεν επηρεάζουν την επιλογή λήψης απόφασης στη διαχείριση μιας σύγκρουσης. Από τις τακτικές επιρροής του διευθυντή αυτή της πειστικής συμπεριφοράς έχει θετική επίδραση και αντιστοιχεί σε υψηλότερη δημοκρατικότητα, θετικό κλίμα και αίσθημα του ανήκειν εντός του συλλόγου. Από την άλλη μεριά, η συμπεριφορά που στηρίζεται στις σχέσεις εμφάνισε αρνητική επίδραση στη δημοκρατικότητα. Στην ανάλυση διαμεσολάβησης σημειώθηκε ότι τα μέλη που «συντάσσονται» με την πλειοψηφία και όσα επικαλούνται τυπικούς κανόνες βιώνουν υψηλότερη δημοκρατικότητα συγκριτικά με τα άτομα που δεν παίρνουν θέση στα ζητήματα του συλλόγου. Τα μέλη που ακολουθούν την πλειοψηφία μέσω και της πειστικής συμπεριφοράς βιώνουν αυξημένη δημοκρατικότητα και αίσθημα του ανήκειν εντός του συλλόγου, όπως και τα άτομα τα οποία επιλέγουν τη συμμόρφωση. Σε χαμηλά επίπεδα κυμαίνονται όλοι οι παράγοντες, όταν τα άτομα δεν παίρνουν θέση στη διαχείριση μιας σύγκρουσης.