Ο ανταρτοπόλεμος ως μέσο αντιμετώπισης της ασυμμετρίας υσχύος: στόχοι, επιχειρησιακές τακτικές και τρόποι αποδυνάμωσης του φαινομένου

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάλυση του ανταρτοπόλεμου ως επιχειρησιακή τακτική, συνυφασμένη με καταστάσεις όπου παρουσιάζεται έντονα το φαινόμενο της ασυμμετρίας ισχύος μεταξύ δυο δρώντων καθώς επίσης και η ανάλυση των χαρακτηριστικών και των επιχειρησιακών διαστάσεων αυτού. Η υπόψη εργασία έχει δομηθεί σε έξι κεφάλαια. Αρχικά στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται οι σχέσεις του ανταρτοπόλεμου με τα φαινόμενα της τρομοκρατίας και της εξέγερσης. Ακολούθως παρουσιάζονται διεξοδικά οι επιχειρησιακές παράμετροι που συνθέτουν τον ανταρτοπόλεμο ως επιχειρησιακή τακτική. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται θεωρητικές προσεγγίσεις διαφόρων θεωρητικών του πολέμου σχετικά με τον ανταρτοπόλεμο. Στα επόμενα δύο κεφάλαια παρουσιάζονται αρχικά διάφορα ιστορικά παραδείγματα επιχειρήσεων ανταρτοπόλεμων και ταυτόχρονα αναδεικνύονται αφενός τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και αφετέρου οι κύριοι παράγοντες όπως η λαϊκή υποστήριξη, ο γεωγραφικός χώρος, η εξωτερική υποστήριξη και ο χρόνος, που επηρεάζουν θετικά την έκβαση ενός ανταρτοπόλεμου υπέρ των ανταρτών. Τέλος στο έκτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στις επιχειρήσεις αντι-ανταρτοπόλεμου με παράλληλη αναφορά στις δύο κύριες επιχειρησιακές προσεγγίσεις αντιμετώπισης ανταρτών την εχθροκεντρική και την πληθυσμιοκεντρική καθώς επίσης παρουσιάζονται και οι βασικές επιχειρησιακές αρχές του αντι-ανταρτοπόλεμου\r\n