Τα κανονιστικά εργαλεία και οι πολιτικές σε Ευρώ-Ενωσιακό και Εθνικό επίπεδο για την αντιμετώπιση του θορύβου ως πηγή περιβαλλοντικής υποβάθμισης υπό το πρίσμα της κανονιστικής τους αποτελεσματικότητας

Κεντρικό ζητούμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάδειξη των επιπτώσεων του ήχου υπό την επιβλαβή έκφανσή του, δηλαδή αυτή του θορύβου, στον άνθρωπο και τα μέσα/μέτρα που θεσπίζει ο νομοθέτης τόσο σε ευρώ-ενωσιακό, όσο και σε εθνικό επίπεδο για τη διασφάλιση ενός υγιούς και αρμονικού περιβάλλοντος για το σύνολο των πολιτών. Στην προσπάθεια ανάδειξης των επιπτώσεων, επιχειρείται μία ολοκληρωμένη προσπάθεια επισκόπησης της σχετικής Ευρωπαϊκής και Εθνικής νομοθεσίας υπό το πρίσμα της σχετικής βιβλιογραφίας, καθώς και του συνόλου των υλοποιηθέντων έως σήμερα ερευνών και μετρήσεων οι οποίες μας παράσχουν μία σωρεία δεδομένων που αναδεικνύει τόσο τη σημασία, όσο και την άμεση προτεραιότητα που πρέπει να δοθεί σε αυτή την ιδιαίτερη μορφή ρύπανσης. Προκειμένου να προσεγγίστει το ζήτημα που μας απασχολεί, η εργασία χωρίζεται σε δύο τμήματα. Στο πρώτο μέρος επιχειρείται η ανάλυση της έννοιας του ήχου και η μελέτη των παραγόντων και συνθηκών υπό τις οποίες μετατρέπεται σε θόρυβο, επιδρώντας αρνητικά στον άνθρωπο. Στη συνέχεια και έχοντας αναλύσει τις βασικές έννοιες, επιχειρείται μία κριτική προσέγγιση του συνόλου της ενωσιακής και της εθνικής νομοθεσίας σχετικά με τον θόρυβο, καθώς και η προσέγγιση της μετεξέλιξής της από καθαρά "εμπορική" σε περιβαλλοντική νομοθεσία. Τέλος, στο δεύτερο μέρος αναλύεται η εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας για τον θόρυβο βάσει δύο περιπτώσεων μελέτης, του Κρατικού Αερολιμένα Αθηνών “Ελευθέριος Βενιζέλος” και της “Εγνατίας Οδού”. Μέσω του ειδικού αυτού θεσμικού πλαισίου και των σχετικών Σχεδίων Δράσης, επιχειρείται η ανάλυση του ποσοστού εφαρμογής των σχετικών προβλέψεων και η συμβολή τους στην αντιμετώπιση της ιδιόμορφης αυτής ρύπανσης.