Η θεωρία περί ηθικών συναισθημάτων στο έργο του Ζαν Ζακ Ρουσσω

Η παρούσα εργασία διερευνά τη θεωρητική προσέγγιση του Ζαν Ζακ Ρουσσώ, σχετικά με την αρετολογική δυνατότητα της πολιτικής πράξης. Συγκεκριμένα, εξετάζεται η σχέση που μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στη φύση του ανθρώπου με τις συνθήκες ανελευθερίας και ανισότητας που ο ίδιος υφίσταται εντός του αστικού κράτους. Αυτή είναι μια βασική προβληματική που ακολουθείται καθ’ όλη τη διάρκεια της νεωτερικότητας, καθώς η θετική ανισότητα ερμηνεύεται ως απόρροια της φυσικής ανισότητας. Επιπλέον, εξετάζεται το πως η έννοια του φυσικού ανθρώπου συνδέεται με το πολιτικό υποκείμενο εντός του Κοινωνικού Συμβολαίου. Για τον σκοπό αυτό, προσεγγίζεται ο τρόπος με τον οποίο ο Ρουσσώ αποσυνδέει την ανελευθερία και την ανισότητα από την έννοια του δικαιώματος και τεκμηριώνει μια θεωρία διακυβέρνησης σε σύνδεση με την αρετολογική καλλιέργεια του πολιτικά ελεύθερου υποκειμένου. Παρά το γεγονός ότι ο Ρουσσώ δεν αναπτύσσει στο έργο του αμιγώς μια θεωρία ηθικών συναισθημάτων, θεμελίωσε μια σύγχρονη αρετολογία η οποία προσανατολίζεται στο ηθικό περιεχόμενο του ανθρώπινου βίου και στην άρση της ανισότητας. Ο ίδιος θεμελίωσε μια θεωρία δικαιοσύνης, η οποία εκκινεί από τα ηθικά συναισθήματα της ανθρώπινης φύσης, και απέδειξε πως η έννοια του δικαίου δεν μπορεί να συνδεθεί με την στέρηση της ελευθερίας και την ανισότητα.