H επανερμηνεία του παρελθόντος ως αντανάκλαση το παρόντος

Η εργασία εξετάζει το πώς και για ποιους λόγους η περίοδος από τα τέλη του 18ου αιώνα ως τα μέσα του 19ου αιώνα περίπου, «επαναφέρει» έργα τέχνης του παρελθόντος και τί ερμηνείες τους δίνει. Επίκεντρο της έρευνας είναι η Γαλλία και το φαινόμενο του ρομαντισμού στην τέχνη παρότι αναφορές σε φαινόμενα επανεκτίμησης της τέχνης αναφέρονται και σε σχέση με την Αγγλία. Η έρευνα χρησιμοποιεί ως μεθοδολογικό εργαλείο την θεωρία της πρόληψης του Hans Robert Jauss και βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις έρευνες του Francis Haskell. Στόχος της εργασίας είναι να δείξει ότι η ερμηνεία του παρελθόντος είναι μία προβολή του εκάστοτε παρόντος. Με αυτήν την έννοια αναλύονται καθοριστικοί – σύμφωνα με την εργασία - παράγοντες της εποχής όπως η αλλαγή του ρόλου του καλλιτέχνη, η διεύρυνση του κοινού της τέχνης, οι πολιτικές και κοινωνικές δομές και ο ρόλος της αγοράς της τέχνης. Οι παράγοντες αυτές ορίζουν και την δομή/κεφάλαια της εργασίας. Σημαντικό κίνητρο για την επιλογή του θέματος υπήρξε η πεποίθησή ότι μία κατανόηση των διαδικασιών μέσα από την οποία ερμηνεύουμε το παρελθόν είναι απαραίτητη για την γνώστη και υπεύθυνη διαχείριση του πολιτισμού.