Το συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα στα χρόνια της επισφάλειας

Οι δεκαετίες του 1970-1980 αποτέλεσαν μία τομή για τη νεωτερική εποχή, καθώς την περίοδο εκείνη ξεκίνησαν να συντελούνται μετασχηματισμοί που επηρέασαν την σφαίρα της οικονομίας, της πολιτικής και της κοινωνίας ευρύτερα. Η επικράτηση του Νεοφιλελευθερισμού άρχισε σταδιακά να μετασχηματίζει και το σύστημα οργάνωσης της εργασίας, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την εγκαθίδρυση ενός νέου εργασιακού προτύπου με κέντρο την ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας. Το συνδικαλιστικό κίνημα, το οποίο έχει με την σειρά του επηρεαστεί ποικιλοτρόπως, τηρεί μία αμυντική στάση απέναντι σε αυτούς τους μετασχηματισμούς, όχι μόνο επειδή οι εν λόγω αλλαγές είναι πρωτίστως αρνητικές για τους εργαζόμενους, αλλά επειδή αποτελούν απειλή και για την ίδια την διαιώνιση των όρων αναπαραγωγής των συνδικάτων. Καθώς ο κόσμος της επισφάλειας τείνει να γίνει κυρίαρχο σώμα στο εργατικό δυναμικό και ενώ το παραδοσιακό σ.κ. τίθεται υπό αμφισβήτηση, οι επισφαλώς εργαζόμενοι αναζητούν νέους τρόπους οργάνωσης, εμπνεόμενοι από το κίνημα κατά τις νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, οι οποίοι εκτιμάται ότι θα καθορίσουν το μέλλον του εργατικού κινήματος.