Η φυλετικοποίηση των θρησκευτικών μειονοτήτων: η εμπειρία νέων ανδρών και γυναικών μουσουλμάνων

Ο όρος της φυλετικοποίησης εμφιλοχωρεί μια καινοτομία που ίσως λίγοι έχουν αντιληφθεί. Με εναρκτήριο σημείο τη πρόσφατη επίσημη γνώμη της Επιτροπής κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας του Συμβουλίου της Ευρώπης για το “racialisation” των θρησκευτικών μειονοτήτων1, δράττομαι της ευκαιρίας να αναδείξω ένα φαινόμενο που αφορά μια στοχευμένη ομάδα ανθρώπων το οποίο προσωπικά εμμέσως μου είχε γίνει αντιληπτό στη πράξη και η οποία ενδόμυχα από πάντα μου κέντριζε το ενδιαφέρον. Η φυλετικοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας εντοπίζει τη μαντήλα, τη παραδοσιακή φορεσιά, τη προσευχή μέσα σε τζαμί και ρατσιστικά στοχοποιεί, ανεξαρτήτως εάν το θύμα της διάκρισης είναι μουσουλμάνος ή δείχνει εξωτερικά ως μουσουλμάνος. Η απόδοση σε θρησκευτικά χαρακτηριστικά της σημασίας της φυλής, αποτελεί καινοτομία τόσο στη θεωρία όσο και στη πράξη. Καθιστά τον πολιτισμικό-θρησκευτικό ρατσισμό αυθύπαρκτο και αντικρίζει την Ισλαμοφοβία με το φακό στραμμένο προς τον άνθρωπο μουσουλμάνο και όχι μόνο στο Ισλάμ ως θρησκεία. Χρωματίζει ως ρατσιστική τη διάκριση που πηγάζει από το θρησκευτικό σύμβολο το οποίο σωρευτικά εξομοιώνει το φορέα σε μια κοινωνικά κατώτερη κατασκευή, χωρίς να το προσδιορίζει σαν αυτόνομη προσωπικότητα. Η απόδειξη της θεωρίας μέσα από τα πρακτικά παραδείγματα θα καταστήσει σαφέστερη τη συνειδητοποίηση ότι οι νέοι και νέες μουσουλμάνοι έχουν και αυτοί δικαίωμα να ζουν σε ένα κόσμο ισότιμης απόλαυσης ελευθεριών και δικαιωμάτων που η διεθνής κοινότητα μέσω πληθώρας διακηρύξεων προσπαθεί να εδραιώσει.