Η προστασία δεδομένων στο χώρο εργασίας την περίοδο της πανδημίας

Η εργασία πραγματεύεται το θέμα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων των εργαζομένων σε περίοδο πανδημίας. Προσωπικά δεδομένα αποτελούν οι κάθε είδους πληροφορίες, οι οποίες αναφέρονται σε ταυτοποιημένο ή ταυτοποιήσιμο φυσικό πρόσωπο (υποκείμενο των δεδομένων). Το ταυτοποιήσιμο φυσικό πρόσωπο αποτελεί εκείνο που η ταυτότητα του είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, άμεσα ή έμμεσα, κυρίως μέσω μνείας σε αναγνωριστικό χαρακτηριστικό ταυτότητας, όπως είναι το όνομα, σε αριθμό ταυτότητας, σε δεδομένα θέσης, σε επιγραμμικό αναγνωριστικό ταυτότητας ή σε έναν ή περισσότερους παράγοντες, οι οποίοι ταιριάζουν στη σωματική, φυσιολογική, γενετική, ψυχολογική, οικονομική, πολιτιστική, ή κοινωνική ταυτότητα του συγκεκριμένου φυσικού προσώπου. Η επεξεργασία τους οφείλει να πραγματοποιείται σύμφωνα με ορισμένες αρχές και να τηρεί συγκεκριμένες προϋποθέσεις προκειμένου να είναι νόμιμη. Με αυτό τον τρόπο προστατεύεται τόσο ο υπεύθυνος επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων, όσο και το υποκείμενο των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Υπεύθυνος επεξεργασίας είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, η δημόσια αρχή, η υπηρεσία ή άλλος φορέας τα οποία, μόνα ή μαζί με άλλα, διευθετούν τους στόχους και τον τρόπο της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Ο εργοδότης έχει ευθύνη απέναντι στους υπαλλήλους του όσον αφορά την προστασία των προσωπικών δεδομένων τους αλλά και για θέματα που σχετίζονται με την ασφάλεια και την υγεία τους. Οι εργαζόμενοι με τη σειρά τους διακατέχονται από συγκεκριμένα καθήκοντα και διαθέτουν ένα συγκεκριμένο πεδίο υποχρεώσεων που πρέπει να υλοποιήσουν κατά τη χρονική διάρκεια της εργασίας τους. Η πανδημία του κορονοϊού φέρνει στην επιφάνεια ζητήματα στο πεδίο των προσωπικών δεδομένων των εργαζομένων, τα οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν με ιδιαίτερη σοβαρότητα. Υπάρχουν συγκρουόμενα έννομα αγαθά που πρέπει να σταθμιστούν με βάση την αρχή της αναλογικότητας. Η προστασία της υγείας σε αυτή την περίοδο πρέπει να σταθμιστεί με το αγαθό της ελευθερίας των πολιτών και της προστασίας της προσωπικής τους ζωής. Η δημόσια υγεία είναι το αγαθό που πρέπει να προταθεί, δίχως να καταπατώνται τα υπόλοιπα. Παράλληλα πρέπει να προστατεύεται η προσωπική ζωή του κάθε ατόμου και τα προσωπικά του δεδομένα. Υφίστανται πολίτες, οι οποίοι δεν εφαρμόζουν τα μέτρα για την προστασία από τον κορονοϊό, όπως τη χρήση της μάσκας, θέτοντας σε κίνδυνο την προσωπική και τη δημόσια υγεία. Το θέμα της ατομικής ευθύνης διαδραματίζει κύριο ρόλο σε σχέση με την κατάσταση της πανδημίας. Η τηλεργασία δημιουργεί νέα ζητήματα στην επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. Το ζήτημα, τέλος, του υποχρεωτικού εμβολιασμού επιφέρει προβληματισμούς, τόσο συνταγματικούς, όμως και ηθικούς, και προκαλεί αρνητικές συνέπειες για τους εργαζομένους, οι οποίοι αρνούνται να εμβολιαστούν. Η ιδιωτικότητα του ατόμου ύστερα από την πανδημία του κορονοϊού δε θα ήταν σωστό να χαθεί για χάρη της δημόσιας υγείας.