Οι δημοσιονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα από την ένταξη στην Ευρωζώνη μέχρι σήμερα (2015)

Η είσοδος της Ελλάδας στην Ευρωζώνη το 2001 αποτέλεσε χρονικό ορόσημο για την πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών της. Όμως λόγω της αρχιτεκτονικής της οικονομικής ένωσης, τα οφέλη με την πάροδο των πρώτων ετών υποσκελίστηκαν από τα μειονεκτήματα, όπως η άνοδος του γενικού επιπέδου των τιμών (πληθωρισμός), η βαθμιαία υπερχρέωση του δημοσίου αλλά και των ιδιωτών. Βασικό στοιχείο που συνετέλεσε σε αυτήν την αλλαγή ήταν οι εγγενείς αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας και η στρεβλή λειτουργία του ελληνικού καπιταλιστικού συστήματος. Ως φυσικό αποτέλεσμα, η χώρα οδηγήθηκε σε αδυναμία δανεισμού το 2009 καθόσον οι αγορές χρήματος και κεφαλαίων εκτίμησαν ότι ο κίνδυνος μη αποπληρωμής των ελληνικών ομολόγων ήταν πολύ υψηλός, με επακόλουθο την υπέρμετρη αύξηση των επιτοκίων δανεισμού. Αδυνατώντας να πράξει διαφορετικά, η χώρα οδηγήθηκε στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης και το ΔΝΤ, συνάπτοντας έκτοτε δάνεια με σκληρούς όρους δημοσιονομικής προσαρμογής, επί τη βάσει των αποκαλούμενων “Μνημονίων”, που αριθμούν πλέον τα τρία. Η βαθιά ύφεση που περιήλθε η χώρα έχει χαρακτηριστικά «υστέρησης» και θα απαιτηθούν στο μέλλον ανατρεπτικές κινήσεις τόσο από τις ελληνικές κυβερνήσεις αλλά και τους Ευρωπαίους εταίρους της για την εξισορρόπηση των δημοσιονομικών της.