Η πρόσληψη της κλασικής αρχαιότητας και της σύγχρονης εικόνας της Ελλάδας μέσα από το νέο Μουσείο Ακρόπολης

Η παρούσα εργασία αναφέρεται στην επίδραση της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς και κυρίως της κλασικής αρχαιότητας στη διαμόρφωση του νεοελληνικού κράτους από τη σύστασή του μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Με άξονα μελέτης το νέο Μουσείο Ακρόπολης και ειδικότερα το ζήτημα των Γλυπτών του Παρθενώνα, των κατεξοχήν κλασικών τεχνουργημάτων, διαπιστώνεται ο προνομιακός ρόλος του κλασικού στο εθνικό αφήγημα της χώρας. Επισημαίνεται ο ρόλος του συγκεκριμένου μουσείου ως επιτεύγματος της σύγχρονης Ελλάδας καθώς με τη λειτουργία του έχει αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο πολιτιστικής διπλωματίας και διαφήμισης της χώρας διεθνώς. Παράλληλα έχει προκαλέσει διαφορετικές απόψεις επιστημόνων, αλλά και απλών επισκεπτών για την αρχιτεκτονική, τα εκθέματα και εν γένει για τη φιλοσοφία του. Η εργασία εμπλουτίζεται με δημοσιεύματα ξένων ΜΜΕ τα οποία συνδέουν τη σύγχρονη εικόνα της Ελλάδας με το αρχαιοελληνικό - κλασικό παρελθόν της μέσα από σημαντικά γεγονότα π.χ. ανέγερση του νέου μουσείου, επαναπατρισμός αρχαιοτήτων κ.α.. Επίσης παρατίθενται ενδιαφέροντα συμπεράσματα που προέκυψαν από ατομικές συνεντεύξεις καθώς και από στατιστικά αποτελέσματα έρευνας επισκεπτών, με αφορμή την εμπειρία τους στο μουσείο. Αυτό που τονίζεται, είναι, ότι ο πολιτισμός κάθε χώρας αποτελεί δομικό στοιχείο της ταυτότητάς της και σημαντικό παράγοντα για τη πρόοδο και την ανάπτυξή της. Μέσα από την εργασία, όπως διαπιστώνεται, η κλασική αρχαιότητα, παραμένει για την Ελλάδα το πιο αναγνωρισμένο brand παγκοσμίως, ωστόσο χρειάζεται επαναπροσδιορισμός της πρόσληψης του κλασικού σε σχέση με την σύγχρονη πραγματικότητα για την καλύτερη αξιοποίηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και την ενίσχυση της διεθνούς εικόνας της χώρας.