Οι εφαρμογές των νέων τεχνολογιών στην ελληνική δικαιοσύνη: η περίπτωση της εφαρμογής των Τ.Π.Ε. στην πολιτική και ποινική δικαιοσύνη

Τα μέτρα της Πολιτείας για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19 και των συνεπειών αυτής κατέδειξαν τη σημασία της αξιοποίησης των ψηφιακών πόρων της δημόσιας διοίκησης, των δικτύων και της συνδεσιμότητας. Η χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) από φορείς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, συνεισέφερε στην υποστήριξη των μέτρων για τον περιορισμό της πανδημίας, στην ανταλλαγή πληροφοριών. Υπό κανονικές συνθήκες, μια ψηφιακή μεταρρύθμιση και ειδικά στο χώρο της δικαιοσύνης θα απαιτούσε πολλά χρόνια και θα συναντούσε μεγάλες αντιστάσεις, Όμως, το κράτος κατάφερε να μετατρέψει την κρίση της πανδημίας σε ευκαιρία αλλαγής. Δεν κατάφερε απλώς να μεταρρυθμίσει την ελληνική δικαιοσύνη αλλά να τη φέρει στη νέα ψηφιακή εποχή. «Η τυχαιότητα και η αναγκαιότητα άλλαξαν τον κόσμο» έλεγε ο Δαρβίνος. Έτσι και στην περίπτωση της πανδημίας, σε συνθήκες κρίσης και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ, για πρώτη φορά η πολιτεία πάει στον πολίτη και όχι ο πολίτης στην πολιτεία, και μάλιστα εύκολα, γρήγορα, χωρίς αυτοπρόσωπη παρουσία, χωρίς χαρτιά. Υπό το πρίσμα αυτό, η ηλεκτρονική δικαιοσύνη προωθεί δράσεις, όπως το Ολοκληρωμένο Σύστημα Πρακτικών Δικαστηρίων (ΟΣΠΔ) και το Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης Δικαστικών Υποθέσεων Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης (ΟΣΔΔΥ-ΠΠ), με στόχο τη διευκόλυνση της καθημερινότητας του πολίτη, του δικηγόρου, του υπαλλήλου και του δικαστή και τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής δικαιοσύνης. Ένα σύγχρονο δικαστικό σύστημα θα πρέπει συνεχώς να εξελίσσεται και να αντέχει σε περιόδους κρίσης, ώστε να διασφαλίζεται το δικαίωμα των πολιτών για πρόσβαση στη δικαιοσύνη και το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.