Ο κομμουνισμός στον Μαρξ ως άρση της αλλοτρίωσης (1844 - 1848)

Η αλλοτρίωση είναι εγγενής στο καπιταλιστικό σύστημα. Καταλαμβάνει όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ζωής, όπως η εργασία, οι σχέσεις, το κράτος και το δίκαιο. Ο Μαρξ, ξεκινώντας από την ανάλυσή της, καταδεικνύει το πώς αυτή η νοσηρή κατάσταση μπορεί και πρέπει να ανατραπεί. Βασιζόμενος στην υλιστική αντίληψη της ιστορίας, υποστηρίζει ότι οι ολοένα και πιο διευρυμένες παραγωγικές δυνάμεις, κάποια στιγμή θα έρθουν σε αντίφαση με τις παραγωγικές σχέσεις, οι οποίες τείνουν να παρεμποδίζουν την περαιτέρω εξέλιξή τους. Τότε, η δυνατότητα αλλά και ιστορική αναγκαιότητα μιας επιτυχημένης επανάστασης εμφανίζεται. Στον κομμουνισμό, ο οποίος θα αποτελέσει το επόμενο στάδιο για την ανθρωπότητα, ο άνθρωπος πραγματώνεται ως κοινωνικό και δημιουργικό ον. Μπορεί πλέον να επιλέγει τις δραστηριότητές του, οι σχέσεις του διαπνέονται από αλληλεγγύη, η ελευθερία είναι πραγματική και όχι εικονική. Ως εκ τούτου, η φύση του εκπληρώνεται και από «τυχαίο» μετατρέπεται σε «προσωπικό» άτομο.