Εκτοπισμένα» σώματα: η σεξουαλική βία ως όπλο πολέμου και ως τόπος αλληλεξάρτησης του φύλου και της θρησκείας

Η σεξουαλική βία συνιστά ένα μέσο πειθάρχησης και ελέγχου και τοποθετείται σε ένα ευρύτερο ιστορικό, κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο εντός του οποίου υποσκάπτονται έμφυλες ιεραρχίες και διχοτομήσεις. Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ενόπλων συγκρούσεων η σεξουαλική βία χρησιμοποιείται ως «όπλο» για την επίτευξη πολιτικών στόχων. Οι σύγχρονες συγκρούσεις - στη Συρία και στο Ιράκ με πρωταγωνιστή το ISIS, και στη Νιγηρία με κύριο δρώντα τη Boko Haram - «βαπτίζονται» ως θρησκευτικές. Συνεπώς, η θρησκεία φαίνεται να λειτουργεί ως δεξαμενή και μανδύας της πολιτικής πρακτικής αυτών των φονταμενταλιστικών οργανώσεων. Η παρούσα ερευνητική εργασία επιχειρεί να κάνει μια «ανάγνωση» του φαινομένου μέσα από την συνάρθρωση των κατηγοριών του φύλου και της θρησκείας. Η αλληλοδιασταύρωση των ταυτοτήτων (έμφυλων, θρησκευτικών, εθνοτικών, σεξουαλικών) είναι κεντρικής σημασίας στην κατανόηση του φαινόμενου και στην ανάδειξη του τρόπου με τον οποίο οι παγιωμένοι, στεγανοί έμφυλοι δυϊσμοί και οι ετεροκανονιστικές νόρμες ενσωματώνονται ενεργά στις φονταμενταλιστικές πρακτικές και συμβάλλουν στην άσκηση βίας. Η διαφόρων μορφών σεξουαλική βία αποτελεί ένα (αυτο)-νομιμοποιούμενο εργαλείο των ισλαμιστικών οργανώσεων, το οποίο χρησιμοποιείται ενάντια στις γυναίκες και στα κορίτσια, καθώς και στη δίωξη ομοφυλόφιλων, με σκοπό την αναβίωση του Ισλαμικού Χαλιφάτου. Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η ανάδειξη ενός νέου συστήματος «ανήκειν» (θρησκευτικό-εθνοτικό «ανήκειν»), το οποίο διαπλέκεται με την πολιτική των ταυτοτήτων, και η θεωρητική εξέταση του σώματος ως βασικού εργαλείου για τη διαμόρφωση των εθνικών/εθνοτικών συνόρων στις πρακτικές του ISIS και της Boko Haram.