Αστική ευθύνη δημοσίου

Σκοπός της παρούσης εργασίας αποτελεί η μελέτη της αστικής ευθύνης του Κράτους κυρίως στην ελληνική έννομη τάξη και κατ’ επέκταση στην ενωσιακή έννομη τάξη. Ειδικότερα γίνεται μια εκτενής ανάλυση των απαιτούμενων προϋποθέσεων αναφορικά με τη θεμελίωση της παραπάνω ευθύνης. Στην πρώτη περίπτωση οι παραπάνω προϋποθέσεις αποτελούν απόρροια των άρθρων 104-106 του ΕισΝακ αλλά και του Συντάγματος ενώ στη δεύτερη περίπτωση πηγή των παραπάνω αποτελεί η νομολογία του Ευρωπαϊκού Ειδικού Δικαστηρίου. Η μεθοδολογία στην οποία βασίστηκε η συγγραφή της συγκεκριμένης εργασίας βασίστηκε τόσο στην ανασκόπηση της πλούσιας ελληνικής βιβλιογραφίας αλλά και της νομολογίας των ελληνικών διοικητικών δικαστηρίων όσο και της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Ειδικού Δικαστηρίου. Εν κατακλείδι, το Κράτος δεν μπορεί να αποποιηθεί οποιαδήποτε ευθύνη προκύπτει από παράνομη πράξη παράλειψη ή υλική ενέργεια των οργάνων του προς τους πολίτες. Ο θεσμός της αστικής ευθύνης έρχεται να θωρακίσει την προστασία του πολίτη και το δικαίωμα της αποζημίωσης του από κρατικές αυθαιρεσίες στα πλαίσια της διοικητικής του δράσης. Το γεγονός αυτό ενισχύεται ακόμα περισσότερο σ’ ένα κράτος δικαίου από την αρχή της ισότητας όσο και από την αρχή της νομιμότητας, η οποία διέπει τη δράση των διοικητικών οργάνων αλλά και υποχρεώνει τα ίδια να υπακούουν στο σύνολο των κανόνων δικαίου είτε γενικών είτε αφηρημένων.