Οι πληροφοριακές επιχειρήσεις ως εργαλείο υψηλής στρατηγικής

Η πολυπλοκότητα διαχείρισης του πληροφοριακού περιβάλλοντος και οι επιδράσεις που αυτό δέχεται από διάφορες στρατιωτικές και μη δραστηριότητες, η εμφάνιση νέων φορέων και μορφών απειλών οδήγησαν στην ανάγκη αντιμετώπισης τέτοιων δραστηριοτήτων που εμπλέκονται με την πληροφορία, μέσω μιας ευρύτερης συντονιστικής στρατηγικής. Εξαιτίας όμως της φύσης του πληροφοριακού περιβάλλοντος οι επιθέσεις είναι πολύ δύσκολο να ανιχνευθούν, καθώς είναι δυνατό να σχεδιασθούν με τέτοιο τρόπο ώστε τα αποτελέσματα να είναι ορατά μετά από καθορισμένο χρόνο. Στρατηγική, είναι εκείνη η τέχνη χρησιμοποίησης πολιτικών, οικονομικών, ψυχολογικών και στρατιωτικών μέσων, τόσο στην ειρήνη όσο και στον πόλεμο, ώστε να παρέχεται η μέγιστη δυνατή υποστήριξη στην εθνική πολιτική. Ως εκ τούτου αποτελεί εργαλείο της πολιτικής για την επίτευξη των σκοπών της, διαμορφώνεται τόσο στην ειρήνη όσο και στον πόλεμο, ενώ είναι δυνατό να επιτύχει τους πολιτικούς σκοπούς της, χωρίς να προστρέξει σε πολεμικές επιχειρήσεις, δημιουργώντας στον αντίπαλο μια τέτοια ψυχολογική κατάσταση ώστε να πειστεί ότι είναι ανώφελο να επιδιώξει μια σύγκρουση. Στο επίπεδο της Υψηλής Στρατηγικής, οι Πληροφοριακές Επιχειρήσεις εντάσσονται στο όλο πλαίσιο των δραστηριοτήτων που αποσκοπούν στην επίτευξη των εθνικών στόχων, μέσω της προσβολής, αποδιοργάνωσης ή εξουδετέρωσης εκείνων των στοιχείων που συγκροτούν το αντίπαλο δυναμικό και απειλούν τα φίλια συμφέροντα. Οι πόλεμοι σήμερα δεν έχουν καθορισμένα μέτωπα και πλέον δεν μπορούμε να συζητάμε για σαφή στρατιωτικά μέτωπα και μέτωπα μετόπισθεν, δεν είναι μονάχα μεταξύ κρατικών δρώντων, αλλά αντάρτικων ομάδων, τρομοκρατικών δικτύων, πολιτοφυλακών οι οποίες συνδέονται άμεσα ή όχι, φανερά ή όχι πιθανόν και με κρατικούς δρώντες. Αυτό οδηγεί πλέον στη χρησιμοποίηση μέσων τα οποία δεν διαθέτουν όλα δύναμη πυρός, ενώ συνήθως τις περισσότερες φορές δεν προκαλούν και θύματα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα εξεταστούν ως περιπτωσιολογικές μελέτες οι πληροφοριακές επιχειρήσεις που έλαβαν χώρα στις συγκρούσεις Ισραήλ – Hezbollah το 2006, η περίπτωση της Εσθονίας το 2007, καθώς και οι πληροφοριακές επιχειρήσεις του ISIS και της Ρωσίας στην Ουκρανία από το 2014 και μετά.