Τα περιγράμματα θέσεων εργασίας ως εργαλείο διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού

Το περίγραμμα θέσης εργασίας αποτελεί μία «φωτογραφία» της θέσης εργασίας, στην οποία αποτυπώνονται πλήρως και συνοπτικά ο σκοπός, οι αρμοδιότητες, οι σχέσεις αναφοράς και τα καθήκοντα που συνδέονται με αυτήν, όπως και τα απαραίτητα ή επιθυμητά προσόντα που πρέπει να διαθέτει ο κάτοχος της θέσης και ως τέτοιο δύναται να αναδειχθεί σε πολύτιμο εργαλείο για τη βέλτιστη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού σε πολλαπλά επίπεδα. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να αναλυθεί η έννοια και ο τρόπος κατάρτισης των περιγραμμάτων θέσεων εργασίας και να διερευνηθεί ο τρόπος με τον οποίο μπορούν να συμβάλλουν στη στρατηγική στελέχωση μίας υπηρεσίας, στην κινητικότητα, στη στοχοθεσία, στη διαχείριση της απόδοσης και στην αξιολόγηση του ανθρώπινου δυναμικού, στη διαπίστωση τυχόν εκπαιδευτικών αναγκών και συνακόλουθα στη δημιουργία στοχευμένων εκπαιδευτικών δράσεων και να συνδεθούν περαιτέρω με την παροχή κινήτρων στο ανθρώπινο δυναμικό, τη βαθμολόγηση των θέσεων εργασίας και το σύστημα των αποδοχών ενός οργανισμού. Ενδιαφέρον, περαιτέρω, παρουσιάζει η εφαρμογή τους στο δημόσιο τομέα στο εξωτερικό, αλλά και η προσπάθεια υιοθέτησής τους στη χώρα μας, όπου η σημασία τους αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο το τελευταίο διάστημα. Ο σωστός σχεδιασμός και η υιοθέτησή τους στους φορείς του δημοσίου τομέα προσδοκάται να αναδειχθεί σε σημαντική πτυχή της επιδιωκόμενης στη χώρα μας διοικητικής μεταρρύθμισης που έχει ως στόχο την εμπέδωση μιας διαφορετικής διοικητικής κουλτούρας, εστιασμένης στην αποτελεσματικότητα, στην αποδοτικότητα και στην ποιότητα, με επίκεντρο την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος και των πολιτών. Προς επίτευξη, όμως, των ανωτέρω, μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στον τρόπο επίτευξης αυτής της μετάβασης και στη διαχείριση της αλλαγής που συνεπάγεται, η οποία αποτελεί και τη μεγαλύτερη πρόκληση. Η μεθοδολογική προσέγγιση που ακολουθείται στη συγκεκριμένη εργασία είναι η μελέτη πρωτογενών πηγών, η συστηματική βιβλιογραφική έρευνα και επισκόπηση της ελληνικής και ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας, η επεξεργασία, ανάλυση και ανασύνθεσή της, όπως και η εποικοδομητική ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών με άτομα που ασχολούνται με το συγκεκριμένο αντικείμενο ή εργάζονται σε χώρες όπου η χρήση των περιγραμμάτων είναι ευρεία.