Το έγκλημα της γενοκτονίας σε Γιουγκοσλαβία και Ρουάντα: τα νέα δεδομένα από τη νομολογία των Διεθνών Δικαιοδοτικών Οργάνων

Η πρόσφατη καταδίκη του Radovan Karadžić, σε α’ βαθμό, για τη γενοκτονία στη Σρεμπρένιτσα και τα νέα δεδομένα από τις αποφάσεις του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου στη Ρουάντα, αλλάζουν το αφήγημα των γεγονότων στις δύο χώρες και την ερμηνεία της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος. \r\n Αρχικά θα ξεκινήσω με βάση την έννοια του διεθνούς εγκλήματος της γενοκτονίας βασιζόμενος στα Καταστατικά του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΚατΔπΔ) και των ad hoc Διεθνών Ποινικών Δικαστηρίων. Επιπροσθέτως, για την εξεύρεση νέων στοιχείων της γενοκτονίας, θα αναλύσω τη νομολογία από τις χαρακτηριστικές πρόσφατες υποθέσεις, στις οποίες υπήρξε καταδίκη για το έγκλημα της γενοκτονίας στα Διεθνή Δικαιοδοτικά Όργανα. Θα δοθεί έμφαση στην επίκαιρη καταδίκη Karadžić από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τη Γιουγκοσλαβία (ΔΠΔΓ) και στη γενοκτονία της Σρεμπρένιτσα καθώς και στα νέα δεδομένα που μας παρέχει η νομολογία της, στην επέκταση των εννοιών. Θα αντιπαραβάλλω τις υποθέσεις της Ρουάντα, στις οποίες έχουμε καταδικαστικές αποφάσεις στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τη Ρουάντα (ΔΠΔΡ) και η νομολογία των οποίων μας προσέφερε σημαντικές αλλαγές, στην ερμηνεία της ρητορικής μίσους και της δημόσιας προτροπής σε γενοκτονία. Καταλήγοντας, θα αναφερθώ στις μεθόδους και τα μέσα πρόληψης, αποτροπής και καταστολής του εγκλήματος της γενοκτονίας, σε συνάρτηση με τα Διεθνή Δικαιοδοτικά Όργανα, λαμβάνοντας υπόψη τις νέες προκλήσεις.