Το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση του υπόπτου–κατηγορουμένου κατά την ποινική διαδικασία: Οδηγία 2010/64/ΕΕ και εσωτερικό δίκαιο

Η γράφουσα επιχειρεί να διερευνήσει το περιεχόμενο του προβλεπόμενου από την Οδηγία 2010/64/ΕΕ δικαιώματος διερμηνείας και μετάφρασης του υπόπτου–κατηγορουμένου κατά την ποινική διαδικασία. Μέσω της εξέτασης του τρόπου της ενσωμάτωσης της Οδηγίας στην ελληνική έννομη τάξη, επιχειρείται να αξιολογηθεί εάν το παρεχόμενο επίπεδο προστασίας είναι επαρκές για τη διασφάλιση των υπερασπιστικών δικαιωμάτων του υπόπτου – κατηγορουμένου. Αρχικά, προσδιορίζεται η γένεση της Οδηγίας 2010/64/ΕΕ και η σχέση της με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (ΧΘΔΕΕ). Εν συνεχεία, εξετάζεται το δικαίωμα διερμηνείας και μετάφρασης στο πλαίσιο της εν λόγω Οδηγίας με αναφορά σε σχετικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) και του Δικαστηρίου της ΕΕ (ΔΕΕ). Επίσης, αναλύεται εκτενώς η ενσωμάτωση της Οδηγίας στην ελληνική έννομη τάξη με το Ν. 4236/2014 και συγκεκριμένα το δικαίωμα διερμηνείας και μετάφρασης κατά τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όπως ισχύει σήμερα. Επιπρόσθετα, παρατίθενται ακυρότητες που γεννώνται στο πλαίσιο του δικαιώματος διερμηνείας και μετάφρασης του υπόπτου–κατηγορουμένου κατά την ποινική διαδικασία. Τέλος, σημειώνεται η συμβολή του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας στο πλαίσιο της εναρμόνισης των ρυθμίσεων της ελληνικής έννομης τάξης με τις ρυθμίσεις της Οδηγίας.